Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/3245 K.2023/3045

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 23.02.2023 tarihli ve 022/12492 Esas, 2023/620 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.03.2023 tarihli ve KD-2022/133292 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, kararın 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve diğer bentlerinde sınırlı şekilde sayılan “temyiz edilemez” nitelikteki kararlardan olduğu ve bölge adliye mahkemesi ceza dairesi kararına yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin "İlk defa bölge adliye mahkemesince sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve denetimli serbestlik tedbirine uygulanmasına karar verilmesi nedeniyle temyiz edilebilir olduğunun kabulüyle dosyanın esastan incelenerek karar

verilmesinden bahisle onama ilamının kaldırılmasına ve temyiz isteminin reddine karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanık hakkında ...

12. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2022 Tarihli ve 2021/310 Esas, 2022/243 Karar sayılı kararı ile kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (c) ve (e) bentleri, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 19 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verildiği, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine ...

Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20/06/2022 Tarihli ve 2022/2144 Esas, 2022/2112 Karar sayılı kararı ile "Hükmün 1 no.lu bendinde 5. Paragraftan sonra gelmek üzere 6. Paragraf olarak: "Sanığın adli sicil kaydına göre; ...

29. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/03/2018 tarih ve 2016/1024 Esas, 2018/386 Karar sayılı kararıyla kullanmak amacıyla uyuşturucu bulundurmak suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nin 58/6, 7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hükmün infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına," paragrafının eklenerek, sonraki paragrafın tümden hükümden çıkartılmak" suretiyle Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve son bentleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verildiği,

bu haliyle ilk defa bölge adliye mahkemesince sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve denetimli serbestlik tedbirine uygulanmasına karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.11.2010 Tarihli ve 2010/5-237 Esas, 2010/242 Karar sayılı kararı da gözetilerek hükmün temyizi kabil kararlardan olduğu anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 23.02.2023 tarihli ve 022/12492 Esas, 2023/620 Karar sayılı onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,