Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/332 K.2023/4097

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Buldan Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/464 Esas, 2016/167 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı, yedinci fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Buldan Asliye Ceza Mahkemesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 27.10.2020 tarihli ve 2020/9969 Esas, 2020/14822 Karar sayılı kararı ile dosyanın basit yargılama usulü yönünden yeninden değerlendirilmesi gerektiği, kabule göre de haksız tahrik nedeniyle asgari oranda indirim yapılması ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararı yönünden hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Buldan Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2021/45 Esas, 2022/298 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı, yedinci fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğinden bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile katılan arasında önceye dayalı bir motosiklet alım satımı işinden dolayı alacak verecek meselesi bulunduğu, olay günü katılanın sanığın çalıştığı restauranta giderek sanığa hitaben "sen dürüst değilsin, şerefsizsin" şeklinde hakaret ettiği, konuştukları sırada sanığın katılanı yumrukla vurarak yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Katılan, sanığın kendisini darp ettiğini beyan etmiştir.

4. Olaya ilişkin bilgisi ve görgüsü bulunan tanık beyanlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

5. Katılan hakkında tanzim olunan adlî muayene raporunda yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, katılan beyanı ile uyumlu adlî muayene raporu karşısında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî

kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında bozma öncesi kurulan hükümde netice itibariyle 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine hükmün bozulduğu, bozma üzerine Buldan Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2021/45 Esas, 2022/298 Karar sayılı kararıyla netice itibariyle 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmışsa da bozma öncesi kararın yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği aleyhe temyiz bulunmadığından sanığın 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesi son cümlesi uyarınca kazanılmış hakkı gereği netice itibariyle cezasının 4 ay üzerinden infaz edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi kanuna aykırı bulunmuşsa da aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Buldan Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2021/45 Esas, 2022/298 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrasının uygulandığı paragraftan sonra; “bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek,

1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle cezasının 4 ay üzerinden infaz edilmesine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,