Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/3493 K.2023/6089

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2015 tarihli ve 2015/91 Esas, 2015/607 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2015 tarihli ve 2015/91 Esas, 2015/607 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 18.02.2020 tarihli ve 2019/18640 Esas, 2020/3324 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiği, sanığın eylemini silahtan sayılan cisimle işlediği sabit olduğundan cezasından 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi gereğince artırım yapılması ve sanık hakkında adli para cezasına hükmedilerek tekerrür hükümlerinin uygulanma ihtimalinin ortadan kaldırılması,

sanık hakkındaki hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasını ödememesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2020/202 Esas, 2022/52 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası gereğince 11 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ancak sanığın kazanılmış hakkı gereğince 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi gereğince kazanılmış hakkı dikkate alınarak neticeten 6.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; meşru savunma hükümlerinin uygulanması, haksız tahrik nedeniyle üst sınırdan indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay günü sanık ve mağdurun arkadaşları tanık...ve ...ile birlikte alkol aldıkları, mağdurun tanık...ve Meral'a küfür ettiği, sanığın mağduru uyardığı, tarafların evin aşağısına indikleri tartıştıkları sırada sanığın mağdura tespit edilemeyen bir cisim ile vurarak yaraladığı anlaşılmıştır.

2.Sanık suçlamaları tevil yollu ikrar etmiştir.

3.Mağdur ve tanık beyanlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

4.Mağdur hakkında tanzim olunan adli muayene raporunda yaralanmasının yaşamını tehlike sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte de olmadığı bildirilmiştir.

5.Sanık hakkında tanzim olunan adli muayene raporunda yaralanmasının yaşamını tehlike sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle cezasının belirlendiği paragrafda uygulama maddesinin 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi olarak gösterilmesi yerine 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuşsa da mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, somut olayda meşru savunma şartlarının oluşmadığı, mağdurdan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik nedeniyle belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2020/202 Esas, 2022/52 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,