İçeriğe geç
AC
1. Ceza Dairesi Esas: 2023/3495 Karar: 2025/697 Tarih: 2025

Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/3495 K.2025/697

1. Ceza Dairesi 2023/3495 E. , 2025/697 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2195 E., 2022/2655 K. SUÇ : İhmali davranışla kasten öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ka

Karar Özeti

1. Ceza Dairesi 2023/3495 E. , 2025/697 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2195 E., 2022/2655 K. SUÇ : İhmali davranışla kasten öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ka

Karar Detayı

1. Ceza Dairesi 2023/3495 E. , 2025/697 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2195 E., 2022/2655 K. SUÇ : İhmali davranışla kasten öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 . maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299. maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2019/468 Esas, 2022/478 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-e delaletiyle 83/3. maddesi uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2022/2195 Esas, 2022/2655 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları yönünden yapılan incelemede, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmamasının infazda gözetilebilecek bir eksiklik olduğu eleştirisiyle Mahkemenin kararında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan Kurum vekilinin temyiz istemi özetle, sanık hakkında verilen cezanın yetersiz olduğuna, 2. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir. III. GEREKÇE Olay tarihinde 3 yaşında bulunan maktulün babası ve üvey annesi olan sanıkla birlikte yaşadığı evde şüpheli biçimde ölümüne ilişkin olarak başlatılan soruşturma kapsamında alınan Adli Tıp 1. İhtisas Kurulu'nun raporunda maktulün uzun süreli yetersiz beslenme ve aç bırakılmaya bağlı gelişen komplikasyonlar sonucu vefat ettiğinin belirlendiği, maktulün travmatik tesirle veya zehirlenerek öldürüldüğüne dair tıbbi delil ise bulunmadığı, maktulün 10.05.2018, 13.06.2018, 20.06.2018, 22.06.2018 ve 25.06.2018 tarihlerinde ailesi tarafından hastaneye götürüldüğü, yapılan tetkik ve muayenelerde konulan tanılar ile maktulün ölümü arasında illiyet bağının bulunduğunun tespit edildiği olayda, sanığın üvey annesi olması nedeni ile Türk Medeni Kanunu'nun 338. maddesi uyarınca maktulün ihtiyaçlarını gözetme konusunda eşi olan maktulün babasına yardım etme konusunda sorumluluğu bulunmakla birlikte küçük yaştaki maktulün ölümüyle neticelenen süreçte öldürme kastıyla ihmali davranışlarda bulunduğunun kuşkudan uzak şekilde belirlenemediğinin anlaşılması karşısında sanığın sabit görülmeyen ihmal suretiyle kasten öldürme suçundan beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi ve kabule göre de kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi yönlerinden hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Kurum vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istemleri sanığa yüklenen suçun sübuta ermemesi yönünden yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2022/2195 Esas, 2022/2655 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2025 tarihinde karar verildi.

Bu karar size uygun mu?

Davanızda bu emsali kullanmak için avukat desteği alın.

Görüşme Planla