Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/353 K.2024/2572

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2020 tarihli ve 2019/640 Esas, 2020/34 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a-e) bentleri, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2020/1100 Esas, 2022/479 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile Cumhuriyet savcısının (lehe-aleyhe) istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası,

aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a-e) bentleri, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, mağdurun yaralanmasının sabit ize neden olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Resmî nikâhlı eşi ... ile ailevi nedenlerle tartışan sanığın eşi ...'nin kafasına saz ile vurup sabit ize neden olacak şekilde yaraladığı, üzerine atılı kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, mağdurların beyanları, Gaziantep Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 24.10.2019 tarihli raporu, adli raporlar, nüfus ve adli sicil kayıtları ile yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, olayın gelişim süreci aynı kabul edilmiş ise de; Sabit ize neden olan yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği, eşe karşı silahtan sayılan aletle suçu işleyen sanık hakkında temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği belirtilerek ilk derece mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına karar verilerek, yeniden hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Ailevî nedenlerle ikametinde tartışan sanık ile eşi mağdur ... arasında meydana gelen olayda: sanığın eşi ...'nin kafasına saz ile vurması sonrası oğlu olan ... ile tartışma ve arbede yaşadığı, mağdur ...'den sanığa yönelen haksız söz ve hareket bulunmadığı, ayrıca olayın karşılıklı yaralama şeklinde gerçekleştiğine dair delil ve iddia da elde edilemediğinden, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanığın eylemi nedeniyle mağdurun yüzünde sabit iz meydana geldiğinin tespit edildiği,

eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, mağdurdan sanığa yönelen haksız söz ya da hareket tespit edilemediği, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla; ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2020/1100 Esas, 2022/479 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 26. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,