Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/3620 K.2025/2159

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kasten yaralama suçundan beraatine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ise mahkûmiyetine dair karar verildiği, sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen kararın türü ve tarihi gözetildiğinde, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince mahkûmiyet kararı verildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bartın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2021 tarihli ve 2019/949 Esas, 2021/324 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, meşru savunma nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-d maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2022/110 Esas, 2022/1514 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 29, 62. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; atılı suçu işlemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine, hapis cezasının ertelenmesi ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususlarının değerlendirilmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın suç tarihinde 11 yaşında olup, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan mağduru silahtan sayılan taş ve toprak parçaları atarak kasten yaraladığı olayda, sanığa 5237 sayılı Kanun'un 86/3. maddesinin (b) bendinin uygulanması için ek savunma hakkı verilerek sanık hakkında kurulan hükümde aynı Kanun'un 86/3. maddesinin (e) bendi ile birlikte (b) bendinin de gösterilmesi ve birden fazla ağırlaştırıcı nedenin (5237 sayılı Kanun'un 86/3. maddesinin (b) ve (e) bentleri) bir arada bulunması nedeniyle temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesi uygulanmamış ise de hak yoksunlukları kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olup infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre eleştiri nedenleri dışında ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, Mahkemece yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2022/110 Esas, 2022/1514 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedenleri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bartın 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,