Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/3726 K.2024/5054

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2022 tarihli ve 2021/742 Esas, 2022/349 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1,3-e, 87/2-b-son, 62/1, 5271 sayılı Kanun'un

283/1. maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 53/1-3. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/2747 Esas, 2022/2913 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; toplanan delillerin sanığın mahkumiyetine yeterli olmadığına, haksız tahrikten indirimin uygulanması gerektiğine, 2. Katılanlar vekilinin temyiz istemi özetle; sanık hakkında hükmolunan cezanın yetersiz olduğuna, takdiri indirimin uygulanmaması gerektiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ile katılanın sevgili oldukları ancak anlaşamadıkları için ayrıldıkları, olay tarihinde katılanın otobüs durağında beklediği sırada yanına gelen sanığın, porçöz adı verilen yakıcı, aşındırıcı, tahriş edici özelliğe sahip asit maddesini katılanın yüzüne doğru dökmek suretiyle katılanı yüzde sabit ize ve sağ gözdeki görme kaybı sebebiyle duyulardan veya organlardan birinin işlevinin sürekli olarak yitirilmesine neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda,

2. 15.04.2020 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 86. maddesine eklenen 3-f bendi gereğince eylemin "canavarca hisle" işlenmesi halinde, ''bir kat'' artırım yapılması yerine, (1/2) oranında artırım yapılarak sanığa eksik ceza tayini ve yine sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl hapis cezasının, aynı Kanun'un 87/2-b. maddesi gereğince iki kat oranında artırılması neticesinde, 9 yıl yerine, hesap hatası yapılarak 10 yıl hapis cezasına hükmolunmuş ise de,

istinaf bozmasından önce verilen cezanın sanık lehine kazanılmış hak oluşturması sebebiyle 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesinin uygulandığı anlaşılmakla bu hususlar sonuca etkili görülmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesince de eleştirildiğinden bozma nedenleri yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı,

katılanın beyanını doğrulayan adli muayene raporunun içeriğine göre, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, katılandan kaynaklanıp sanığa yönelen haksız söz ve davranış bulunmadığından haksız tahrikin uygulanma koşullarının gerçekleşmediği, sanık hakkında kazanılmış hak nedeniyle ceza yaptırımına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi eleştirisinin yerinde olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulandığı anlaşılmakla, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümde eleştirilen hususlar dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/2747 Esas, 2022/2913 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştirilen husular dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,