Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/3942 K.2023/7025

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2020 tarihli ve 2015 /283 Esas, 2020 /237 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası, ayrıca 5237 sayılı Kanunun 58. maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2020 tarihli ve 2015/283 Esas, 2020/237 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından istinafı üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.03.2021 tarihli ve 2021/209 Esas, 2021/341 Karar sayılı kararı ile "İstinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 15.03.2021 tarihli ve 2021/209 Esas, 2021 /341 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 14.06.2022 tarihli ve 2022/2235 Esas, 2022 /4965 Karar sayılı kararı ile suç vasfı yönünden bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. İstanbul

9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2022/338 Esas, 2022 440 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ayrıca 5237 sayılı Kanunun 58. maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi. 1. Sanığın suç işlemediğine ve beraat etmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın, Dairemizin 14.06.2022 tarihli ve 2022/2235 Esas, 2022/4965 Karar sayılı kararı ile hakkındaki hüküm kesinleşen maktul ...'ü kasten öldürdükten sonra, maktul ile aynı masada oturan katılan ...'ın kendini yere attığı, sanığın "kalkmayın" diye bağırdıktan sonra katılan ...'ı tabanca ile tek el ateş ederek sol uyluk orta anterior bölgeden vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde kasten yaraladığı, sanığın eyleme kendi iradesi ile son verdiği, katılanı öldürmeyi gerektirir bir husumetinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları, sanığın nüfus ve adli sicil kayıtları, olay tutanakları dosyada mevcuttur. 3. 23.09.2016 tarihli polisçe hazırlanan rapor dosyada mevcuttur. 4. 27.10.2015 tarihli İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı raporu dosyada mevcuttur. 5. 27.10.2015 tarihli adli rapor dosyada mevcuttur. 6. İlk derece mahkemesince, Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sübut Yönünden Sanıktan ele geçen silahın olayda kullanıldığına ilişkin Polis ekspertiz raporu, Dairemizin 14.06.2022 tarihli ve 2022/2235 Esas, 2022/4965 Karar sayılı kararı ile hakkındaki hüküm kesinleşen maktul ... ile sanık arasında husumet bulunduğu ve bu hususun sanık tarafından kabul edildiği dikkate alındığında sanığın katılana yönelik kasten yaralama eylemi sabit olduğu anlaşılmakla, mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul

9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2022/338 Esas, 2022/440 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul