Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/4335 K.2025/4827

Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar vekillerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2022 tarihli ve 2020/16 Esas, 2021/329 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29 ve 53. maddeleri uyarınca 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 10.02.2023 tarihli ve 2023/377 Esas, 2023/380 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekilleri ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-d maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar Vekillerinin ve Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Sanığın kasten öldürme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Dosya kapsamına göre; sanık ve ailesinin hukuka aykırı bir şekilde, sanık ve dedesine ait yazlığın hizasında bulunan halk plajını işgal ederek, işletmeye başladıkları, çevre sakinleri ve maktul ile ailesinin girişimleri sonucunda, olay günü kaçak olarak işletilen büfenin zabıta ve jandarma nezaretinde kaldırıldığı,

başka şehirde polis memuru olan maktul ...'ın kısa süreliğine dedesinin yanına geldiği ve kaçak yapının kaldırıldığı anda dedesiyle birlikte simit almaya çıktıkları, sanık ...'in oğlu ...'in ise işletmelerini şikayet edenler arasında olduğunu bildiği maktulün dedesi ve maktule yönelik saldırıya geçtiği, maktulün dedesinin bu saldırı sonucunda basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı,

buna öfkelenen sanığın evine gidip, beylik tabancasını alarak sahile koştuğu, ilk anda çok yakın mesafeden polis olması nedeniyle rahat şekilde isabet kaydetme imkanı varken maktulün damadı tanık ...'ın ayak bölgesine doğru ateş ettiği, bunu gören sanık ...'in beş isabetten dördünün sırt ve uyluk iç kısımdan olacak şekilde maktule doğru ateş ettiği ve maktulün de dönerek ...'e karşılık verdiği anlaşılan olayda.

Sanığın, ... dışında üçüncü bir kişiye yönelik zarar verme kastının bulunmadığı, olsa idi ilk etapta ...'in damadı ...'ı vurabilecekken ayaklarına doğru tehdit kastıyla ateş ettiği, bu eylemin sanık ...'den daha uzak konumda olan tanık ... tarafından da görülmesi karşısında, sanık ...'in kendisinin ya da üçüncü bir kişinin hayat bütünlüğüne yönelen bir saldırı olmadığı anda maktulün arkasından olacak şekilde ateş etmesi nedeniyle kasten öldürme suçunu işlediği, bu haliyle eyleminin meşru savunma sınırlarının dışında kaldığı, ancak; eylemini maktulün silahlı bir şekilde üzerlerine gelmesi,

sanığın damadına yönelik tehdit kastıyla silahını ateşlemesi hususları göz önünde bulundurulduğunda haksız tahrik altında işlediğinin kabulü ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca, alt sınıra yakın olacak şekilde, azami orana yakın düzeyde indirim yapılarak hüküm kurulması yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabule göre de; sanığın meşru savunma nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 25. maddesine göre beraatine karar verilmesi yerine, ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatine karar verilmesi suretiyle hükmün karıştırılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden.

5271 Kanun'yun 286/2.d maddesinde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının” temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılanlar vekillerinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan verilen hüküm yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılanlar vekilleri ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi