Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/4346 E. , 2025/1955 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1421 E., 2023/66 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, olası kastla yaralama HÜKÜMLER: Mahkûmiyet, istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ:Kısmi ret, kısmi temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanma
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/4346 E. , 2025/1955 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1421 E., 2023/66 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, olası kastla yaralama HÜKÜMLER: Mahkûmiyet, istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ:Kısmi ret, kısmi temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'a karşı olası kastla yaralama suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'a karşı olası kastla yaralama suçundan hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. Sanık hakkında mağdurlar ..., ... ve ...'a karşı olası kastla basit yaralama suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde; Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2020/366 Esas, 2022/314 Karar sayılı kararına konu eylemler için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırı, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların türü ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. Sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükmün incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2020/366 Esas, 2022/314 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 20.01.2023 tarihli ve 2022/1421 Esas ve 2023/66 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2. maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi gereği 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 53 ve 58. maddeleri uyarınca hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle, eksik inceleme ile karar verildiğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suç vasfına, meşru savunmada sınırın aşılmasına ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik inceleme bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılandan sanığa yönelik haksız saldırı bulunmadığından meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu cezada infazın belirlenen süre üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahis sanığın 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. IV. KARAR A. Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'a karşı olası kastla yaralama suçundan verilen hükümler yönünden; 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık hakkında mağdurlar ..., ... ve ...'a karşı olası kastla basit yaralama suçundan verilen hükümler yönünden; 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen; “…İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1 maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, C. Sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hüküm yönünden; Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 20.01.2023 tarihli ve 2022/1421 Esas ve 2023/66 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği hüküm fıkrasının "2-A" numaralı bendinden kazanılmış hakka ilişkin olan “İstinaf yoluna yalnız sanık lehine başvurulduğundan yeniden verilen hüküm önceki hükümle belirlenmiş cezadan daha ağır olamayacağından CMK'nin 283. maddesi uyarınca sanığın 9 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” ibaresinin çıkartılarak yerine "5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanık hakkında hükmolunan 14 yıl hapis cezasının 9 yıl hapis cezası üzerinden infazına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2025 tarihinde karar verildi.