Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/462 K.2023/293

... (Kapatılan) 11. Sulh Ceza Mahkemesinin, 08.07.2013 tarihli ve 2012/2183 Esas, 2013/1178 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararının infaz edilmesinden sonra hükümlü müdafiinin uzlaştırmaya yönelik talebinin, ...

(Kapatılan) 11. Sulh Ceza Mahkemesinin, 12.04.2021 tarihli ve 2012/2183 Esas, 2013/1178 Karar sayılı reddine ilişkin ek karara yönelik hükümlü müdafii tarafından yapılan itirazın kabulüne dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2021 tarihli ve 2021/351 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 21.04.2021 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.11.2022 tarihli ve 2021/14612 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.01.2023 tarihli ve KYB-2022/141902 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.01.2023 tarihli ve KYB-2022/141902 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34 ve 35. maddeleriyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 253 ve 254. maddelerinde yapılan değişiklik çerçevesinde, 6763 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihten önce de, basit yaralama suçunun uzlaşmaya tâbi olduğu, müştekiye soruşturma aşamasında uzlaşma teklifinin yapıldığı, uzlaştırma teklifini kabul etmediği ve açılan kamu davası neticesinde sanığın mahkumiyetine karar verildiği, dolayısıyla bu suç yönünden yeniden uzlaştırma işlemleri yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un "Uzlaştırma" başlıklı 253 üncü maddesinin birinci fıkrasında ve aynı fıkrasının (a) bendinde yer verilen; "(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur: a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar," Şeklindeki düzenleme karşısında, uzlaştırma kurumunun, şikâyet şartına bağlı suçlar yönünden uygulanabileceği ön koşul olarak belirlenmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasının ilgili bölümünde; "(2) (Ek fıkra: 31/3/2005 – 5328/4 md.) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine,..." Şeklinde düzenleme yapılmıştır. Hükümlünün kasten yaralama eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesi kapsamında soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlardan olduğu, bu itibarla uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşılmıştır.

3. İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; kasten basit yaralama suçu 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddelerinde yapılan değişikliklerden önce de uzlaşma kapsamında olan suçlardan olup katılanın soruşturma aşamasında alınan 07.07.2012 tarihli kolluk beyanında uzlaşmak istemediğini bildirdiği anlaşılmıştır.

4. Uzlaşma teklif edilen tarihteki mevzuat hükümleri doğrultusunda taraflara usûlüne uygun şekilde uzlaşma teklif edilmiş, ancak katılanın uzlaşmayı kabul etmediği belirlenmiştir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.10.2018 tarihli ve 2018/4-394 Esas, 2018/478 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, soruşturma aşamasında usûlüne uygun olarak yapılan uzlaşma tekliflerinin geçerli olması nedeniyle uzlaşma talebinin reddine ilişkin ek karara karşı hükümlü müdafiince yapılan itirazın reddi yerine, kabulüne karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2021 tarihli ve 2021/351 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,