Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/4660 K.2023/5574

... 3 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'ın, vekaletsiz olarak avukatıyla görüşme talebinin, daha önce 6 kez vekaletnamesiz olarak avukatıyla görüştüğü ve yasal hakkını doldurduğu gerekçesiyle reddine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 15.11.2021 tarihli ve 2021/8718 sayılı kararına karşı yapılan şikâyetin reddine ilişkin Karşıyaka 2. İnfaz Hâkimliğinin 16.11.2021 tarihli ve 2021/1933 Esas, 2021/1866 Karar sayılı kararına yönelik yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair mercii Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.12.2021 tarihli ve 2021/4322 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 ncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 31.03.2023 tarihli ve 94660652-105-35-14521-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve 2023/43032 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve 2023/43032 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, adı geçen hükümlünün 10.11.2021 tarihli dilekçesinde, bulunduğu ceza infaz kurumuna ailesi tarafından gönderilen ve vekaletnamesi olmayan avukatıyla yapmak istediği görüşme talebinin reddine dair Karşıyaka 2. İnfaz Hâkimliğinin 16.11.2021 tarihli kararına karşı yapılan itirazın, Covid-19 kapsamında uygulanan sıkı pandemi tedbirleri nedeniyle hükümlünün yeni kimlik kartı çıkartamamasından dolayı vekaletname veremediğinden bahisle merci Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesince kabul edilmesine karar verildiği anlaşılmış ise de,

Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkında Yönetmeliğin 20 nci maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan, "Hükümlü, vekâletnamesi olmayan avukatlarıyla, avukatlık mesleğinin icrası çerçevesinde en çok üç kez görüşme hakkına sahiptir." şeklindeki düzenleme ile hükümlünün daha önce vekaletnamesiz olarak toplamda 6 kez avukatlarıyla görüşme yaptığının anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 15.11.2021 tarihli ve 2021/8718 saylı kararıyla tespit edilmesi karşısında itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

“(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.”

2. Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkında Yönetmeliğin 20 ... maddesinin (4) üncü fıkrası;

"Hükümlü, vekâletnamesi olmayan avukatlarıyla, avukatlık mesleğinin icrası çerçevesinde en çok üç kez görüşme hakkına sahiptir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. Hükümlünün vekaletnamesi olmayan avukatlarıyla, avukatlık mesleğinin icrası kapsamında ne kadar görüşme hakkı olduğuna dair ilgili yönetmelikte bir düzenleme bulunmaktadır.

4. Ancak somut olayda, İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 15.11.2021 tarihli ve 2021/8718 sayılı kararında, hükümlünün vekaletnameli avukatı ile 12.11.2021 tarihinde görüştüğünün, dilekçesinde belirttiği (05.11.2021) tarihinde vekaletnamesi olan ya da olmayan herhangi bir avukatın kuruma gelerek, hükümlü ile görüşme talebinde bulunmadığının bildirilmesi karşısında, denetime konu edilebilecek hükümlü hakkında cezaevi idaresi tarafından verilen bir karar, yapılan işlem ya da faaliyet bulunmadığından öncelikle bu sebeple itirazın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne dair verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR