Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/4795 K.2024/5017

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2013 tarihli ve 2010/433 Esas, 2013/232 Karar sayılı sanığın mahkumiyetine dair kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 02.06.2020 tarihli ve 2019/8427 Esas, 2020/5563 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında tehdit suçundan açılmış dava bulunmadığı gözetilmeyerek 5271 sayılı Kanun'un 225/1. maddesine aykırı davranılması ve sanığın tekerrüre esas alınan 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesindeki değişiklik nedeniyle uyarlama yapılıp yapılmadığının araştırılmasında zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2022 Tarihli ve 2020/255 Esas, 2022/146 Karar Sayılı Kararı İle Sanık Hakkında;

1. Şikayetçi ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-(e), 87/3, 29/1, 62/1, 53/1 ve 58/6-7. maddeleri uyarınca 1 yıl 7 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Şikayetçi ...'ye karşı silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/2-(a), 62/1, 53/1 ve 58/6-7. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

3. Şikayetçi ...'ye karşı mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 62/1, 53/1 ve 58/6-7. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

4. 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Kanun' un 62/1, 52/2, 52/4, 53/1 ve 58/6-7. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ve 500 TL adli parası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; atılı suçlara ilişkin zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ile şikayetçi ...arasında husumet bulunduğu, olay günü sanığın, babası şikayetçi ...'den araba anahtarı almaya giden şikayetçi ...'ın karşına çıktığı, elinde tüfek olduğu halde "Seni öldüreceğim" dediği, küfür ettiği, ardından tüfekle şikayetçiye bir el ateş ederek sol bacağından yaraladığı, sanığın tüfeğinin tutukluk yapması üzerine belinden çıkardığı silahla şikayetçinin bacaklarına birkaç el ateş ettiği, ardından şikayetçi ...'nin evine doğru rastgele ateş etmeye başladığı ve ardından olay yerinden kaçtığı, şikayetçi ...'ın sol dizinde, sağ kalçasında, sağ ayak bileğinde ve sırtında multiple ateşli silah yarası meydana geldiği,

katılanın sağ ayak kemiğinde ve sol femursuprakondiler tip 3A açık kırığına neden olan yaralanmalarının yaşamsal tehlikeye neden olmadığı, kırıkların hayat fonksiyonlarını ağır(5) derece etkilediği olayda,

1. Sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçuna ilişkin yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının kanuni bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,

5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-(e), 87/3. maddelerinde düzenlenen suç yönünden aynı Kanun'un 66/1-(d), 67/4. maddeleri uyarınca olağan zamanaşımı süresinin 15 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresinin 22 yıl 6 ay olduğu ve inceleme tarihi itibarıyla zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 106/2-(a) ve 151/1. maddelerine ile 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesine göre belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66/1-(e) ve 67/4. maddeleri gereği 12 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

Sanığa yüklenen silahla tehdit, mala zarar verme ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst hadlerine göre, suç tarihi olan 28.05.2010 tarihi ile inceleme tarihi arasında, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-(e) maddesi ve 67/4. maddesinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2020/255 Esas, 2022/146 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Silahla Tehdit, Mala Zarar Verme ve 6136 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2020/255 Esas, 2022/146 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-(1) maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Karşılaştırıldı.SS./AÖ.TH.(DÇD)