Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/4861 K.2025/2098

İstanbul 39. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2021 tarihli ve 2020/643 Esas, 2021/101 Karar sayılı kararı ile, sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37. maddesi delaletiyle 81/1, 35, 29, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 yıl 10 ay 15'er gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2021/986 Esas, 2023/26 Karar sayılı kararı ile, sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar ve müdafiilerinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'nın temyiz sebepleri özetle; meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. 2.Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suça iştirak etmediğine aksinin kabulü halinde sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, eksik incelemeye ve haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Mağdurun 4 bıçak darbesiyle göğüs ön yüz, göğüs sol yan duvar, karın sol alt kadran ve sol bel bölgelerinden; göğüs sol yan duvarda pnömotoraksa, karın sol alt kadranda batın içi organ yaralanmasına sebep olan yaraların ayrı ayrı yaşamını tehlikeye sokan bir duruma sebep olduğu,

diğer yaraların ise basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde olduğu anlaşılan olayda, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında aynı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütlerden meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile cezada orantılılık ilkesi birlikte gözetilerek makul oranda ceza tayini yerine yazılı şekilde 11 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuş ise de bu husus aleyhe temyiz başvurusu bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

mağdurların soruşturma aşamasındaki beyanları nazara alındığında sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte hareket etmek suretiyle fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurdukları, buna bağlı olarak her bir sanığın 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi uyarınca asli fail olarak eyleme katıldıkları, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, meşru savunma hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, sanıkların hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri, yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların eyleme bağlı ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu,

ilk haksız eylemin kimden kaynakladığı tespit edilemediğinden bahisle sanıklar lehine asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanık ..., sanık ... ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Sanık ...'nın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Bismil

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.07.2018 tarihli ve 2017/252 Esas, 2018/1297 Karar sayılı kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın tekerrüre esas olmadığı gözetilmeden sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2021/986 Esas, 2023/26 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B. Sanık ...'nın Temyiz İstemi Yönünden.

Gerekçe bölümünde yer alan (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık ...'nın temyiz istemi tekerrür uygulaması yönünden yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2021/986 Esas, 2023/26 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği, sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığı 6 numaralı fıkranın hükümden çıkarılması suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul