Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/4856 K.2025/1833

Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.11.2022 tarihli ve 2016/273 Esas, 2018/58 Karar sayılı sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 53 ve 58. maddeleri gereğince 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 2. kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 22.02.2023 tarihli ve 2023/130 Esas, 2023/294 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca," sanığın katılana av tüfeği ile etkili mesafeden iki el ateş ederek sol kol ve epigastrik bölgeye çok sayıda saçma isabetine bağlı olarak, hayat fonksiyonlarını dördüncü derecede etkileyen radius ve ulna şaft parçalı kemik kırığına, karaciğer ve bağırsak yaralanmasına,

bağırsak rezeksiyonu nedeniyle organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde öldürmeye teşebbüs ettiği anlaşılan olayda; meydana gelen zarar ver tehlikenin ağırlığına göre, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.'nın 35. maddesi uyarınca yasada öngörülen ceza ağırlığının üst sınırına yakın olacak şekilde bir cezaya hükmedilmesi yerine vasati seviyede 12 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından davanın yeniden görülmesi nedeni yapılmamıştır" şeklindeki eleşiriyle esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle: sanığın öldürme kastı olmadığına, ceza miktarına, haksız tahrikin derecesine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, takdiri indirime ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı,

suçta kullanılan tüfeğin elverişliliği, atış sayısı, hedef alınan bölgeler, katılanda meydana gelen yaralanmanın boyutu, meydana gelen tehlike ve zarar gözetildiğinde suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği,

hükmedilen ceza miktarı itibariyle diğer lehe hükümlerin uygulanmasına yasal imkan bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde Bölge Adliye Mahkemesinin eleştirisi ve düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan Ankara

37. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/317 Esas, 2017/971 Karar sayılı dosyasından uyuşturucu ve uyarıcı madde kullanmak suçundan verilen 2 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün kesinleşmesini müteakip, 27.03.2024 tarihli ek karar ile infazının durdurulduğu gözetildiğinde; sanığın Ankara

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/2117 Esas sayılı dosyasından kaçakçılık suçu nedeniyle 1 yıl 8 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, ertelemeye ve 2 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verildiği ve kesinleşmesini müteakip 17.04.2020 tarihli ek karar ile de bu hükmün infazının durdurulduğu ve yapılan uyarlama yargılaması neticesinde Ankara

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/717 Esas, 2022/389 Karar sayılı kararı ile sanığın 10 ay hapis ve 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği ve sanık hakkında 10 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği anlaşılmış ve söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22.02.2023 tarihli ve 2023/130 Esas, 2023/294 Karar sayılı kararının sanık hakkında uygulanan tekerrür hükümleri yönünden yasaya aykırılık teşkil ettiğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün, tekerürre ilişkin 4. bendinin hükümden çıkartılarak yerine "Ankara

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/2117 E (uyarlama 2020/717 olmuştur) sayılı dosyasından verilen 10 ay hapis cezasının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, 5237 sayılı Kanun'un 58/7. maddesi uyarınca cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı