Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/4887 E. , 2025/2253 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1015 E., 2023/4 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Böl
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/4887 E. , 2025/2253 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1015 E., 2023/4 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-b maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2022 tarihli ve 2018/824 Esas, 2022/73 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.01.2023 tarihli ve 2022/1015 Esas, 2023/4 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik indirim oranına, öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına ve fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir. 2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; takdiri indirim ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, eksik incelemeye, lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ve eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulandığı, sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmasının ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, olay sırasında sanığın katılanın kafa sağ taraf kulak üzerinde bir adet, sol taraf kulak üzerinde bir adet, sağ sırt bölgesinde bir adet, sağ el 4. parmakta bir adet, sağ alında cilt dikişine neden olan 5 adet kesici alet ile hayati tehlikeye neden olmayacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, sol sırt bölgesinde göğüs boşluğuna nafiz bir adet ve batın sol yarada batın boşluğuna nafiz bir adet birlikte ve ayrı ayrı yaşamsal tehlikeye sokacak şekilde birden fazla darbe ile yaraladığı ve katılanın olay yerinden kaçmaya çalıştığı, olay yerinde bulunanlar tarafından sanığın engellendiği, olayda kullanılan bıçağın özellikleri ve elverişliliği, darbe sayısı, darbelerin katılanın hayati bölgelerine isabet ettiği de dikkate alındığında sanığın ortaya çıkan kastı öldürmeye yönelik olup suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, sanığın eylemi ile orantılı ceza tayin edildiği, uygulanması mümkün başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık hakkında ilk derece mahkemesinde Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2017 tarihli ve 2017/96 Esas, 2017/187 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alındığı halde Bölge Adliye Mahkemesi kararında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklandığı üzere katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.01.2023 tarihli ve 2022/1015 Esas, 2023/4 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasına "Sanığın Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2017 tarihli 2017/96 Esas, 2017/187 Karar sayılı kararıyla tekerrür koşulları oluştuğundan 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddesine göre sanığa hükmolunan cezanın infazının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" şeklindeki ibarelerin eklenmesi suretiyle, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2025 tarihinde karar verildi.