Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/504 K.2024/5740

Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'a karşı kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-(d) maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık ... ... hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürme ve sanık ... hakkında katılan ...'e karşı alacağın tahsili amacıyla kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun’un 286/1. ve 286/2-(a) maddeleri gereği temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan sanık ... ... müdafiilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.09.2021 Tarihli ve 2020/258 Esas, 2021/324 Karar Sayılı Kararı İle 1. Katılan sanık ... hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında katılan sanık ...'e karşı nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-(a) - (d), 62/1, 53/1 ve 58/6-7. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.09.2022 Tarihli ve 2021/1954 Esas, 2022/1246 Karar Sayılı Kararı İle

1. Sanık ... hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürme suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/2-(a) maddesi uyarınca esastan reddine,

2. Sanık ... hakkında katılan sanık ...'e karşı nitelikli yağma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı(lehe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(g) maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile, sanık ... hakkında katılan sanık ...'e karşı alacağın tahsili amacıyla kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 150/1. maddesi delaletiyle 86/2, 86/3- (e), 62/1, 53/1 ve 58/6-7. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık ... müdafilerinin temyiz istemleri özetle; katılan sanık ...’in katılan sanık ... ...’a karşı eyleminde suç vasfının nitelikli yağma olduğuna, katılan sanık ... ... hakkında kurulan hükümler yönünden, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, kasten öldürme suçunun unsurlarının oluşmadığına, Celal ... hakkında meşru savunma ya da meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, cezasında haksız tahrik indirimi yapılmasına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraatine karar verilmesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılan sanık ... ve maktul ...'in kardeş oldukları, katılan sanık ... ...'ın ise Ekrem ve maktul ...'le arkadaş olduğu, katılan sanık ... ...'ın katılan sanık ...'e 600,00 TL borcu bulunduğu, buna karşılık maktul ...'in de sanık ... ...'a 300,00 TL borcunun bulunduğu, olaydan iki gün önce borcun ödenmesi konusunda karşılıklı konuşulduğu fakat bunun taraflar arasında bir sorun yaratmadığı,

olay günü katılan sanık ...'in tanık Artuner'i vasıtasıyla katılan sanık ... ...'ın yerini öğrendiği ve katılan sanık ... ...'ın onayıyla bulunduğu yeri öğrenen katılan sanık ... ve maktul ...'in olayın gerçekleştiği kafeye geldikleri, borcun ödenmesi konusunda konuştukları ve katılan sanık ...'in masanın üzerinde duran Celal ...'a ait telefonu borcuna karşılık aldığı katılan sanık ... ...'ın telefonu geri ver diye bağırdığı, Ekrem'in vermemesi üzerine katılan sanık ...'in bıçak çektiği ve katılan sanık ...'i kalçasından yaraladığı, katılan sanık ...'in de bıçak ile katılan sanık ... ...'ı yaraladığı,

kardeşi Ekrem'in yaralandığını gören maktul ...'in "Sen benim kardeşimi mi yaraladın" diyerek katılan sanık ... ...'ın üzerine bıçakla yürüdüğü sırada katılan sanık ... ...'ın bıçak ile maktulün sol meme başının 4 cm iç yanına bir kez vurduğu ve bu şekilde akciğer, perikard ve kalpte kesi oluşturacak şekilde yaralayarak ölümüne sebep olduğu olayda,

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı,

sanık ...'in alacağını tahsil etmek amacıyla katılan sanık ... ...'a ait cep telefonunu aldığı dosya kapsamındaki delillerden anlaşıldığından Mahkemece belirlenen suç vasfında isabetsizlik bulunmadığı, sanık ... ...'ın maktule yönelik kasten öldürme eylemini gerçekleştirdiğinin sanık savunması, tanık anlatımları ve dosya kapsamındaki diğer delillerle saptandığı, alacak meselesinden çıkan kavgada elinde bıçak olmayan ve kendisini sandalye ile savunmaya çalışan maktulü öldürmeye elverişli bıçakla en hayatî bölgesinden yaralayan sanık ... ...'ın kastının öldürmeye yönelik olduğunun anlaşıldığı ve bu haliyle suç vasfının doğru belirlendiği,

somut olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, maktulden sanığa yönelen haksız söz ve davranış bulunmadığından cezasında haksız tahrik indirimi yapılmamasının isabetli olduğu anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde tekerrüre esas alınan Küçükçekmece

20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2015/1487 Esas, 2016/549 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasına hükmedildiği ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanık müdafiinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama sonunda söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacak nitelikte olması nedeniyle sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olan Küçükçekmece

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2018 tarihli ve 2018/229 Esas, 2018/544 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Kanun'un 191/1, 62/1, 53/1 ve 51/1-3. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alındığı, ancak İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik aleyhe istinaf başvurusu bulunmaması nedeniyle daha ağır ceza içeren ilâm tekerrüre esas alınmasına rağmen, tekerrüre esas alınan ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeyerek 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A. Katılan sanık ...

Hakkında Katılan Sanık ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-(d) maddesinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan sanık ... ... müdafilerinin temyiz isteminin,

5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ... Hakkında Maktul ...'a Karşı Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 26.09.2022 tarihli ve 2021/1954 Esas, 2022/1246 Karar sayılı kararında katılan sanık ... ... müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, C. Sanık ...

Hakkında Katılan ...'e Karşı Alacağın Tahsili Amacıyla Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle katılan sanık müdafiilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 26.09.2022 tarihli ve 2021/1954 Esas, 2022/1246 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1.maddesi gereği hükmün 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkrasının devamına "sanığın tekerrüre esas alınan ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı gereğince Küçükçekmece

20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2015/1487 Esas, 2016/549 Karar sayılı ilamının 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi gereğince dikkate alınmasına," ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi