Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/5082 K.2023/7846

Hükümlü hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.1997 tarihli 1996/183 Esas, 1997/280 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında; a. Maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 448 ... maddesi, 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 31 ve 33 üncü maddeleri uyarınca 20 yıl ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına, b.

Maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 448 ... maddesi, 463 üncü maddesinin birinci fıkrası, 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 31 ve 33 üncü maddeleri uyarınca 10 yıl ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına, 2. Hükümlerin müdafii tarafından temyizi ve re'sen yapılan temyiz incelemesi sonucu Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 02.07.1998 tarihli, 1998/1250 Esas, 1998/2472 Karar sayılı kararı ile onanmasına, 3. ...

4. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2022 tarihli 2022/191 Esas, 2022/643 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında uyarlama yargılaması yapılarak, uyarlama talebinin uygulanmasına yer olmadığına, hükmün aynen infazına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü müdafiinin temyiz isteği; beraate, aksi halde lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Hükümlü hakkında maktul ...'a yönelik 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 448 ..., 59 uncu, 31 ... ve 33 üncü maddeleri uyarınca, maktul ...'e yönelik 765 sayılı Kanun'un 448 ..., 463 üncü, 59 uncu, 31 ... ve 33 üncü maddeleri uyarınca kurulup Yargıtay

1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9 uncu maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme ve karşılaştırma sonucu verilen kararda Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen.

1. 765 sayılı Kanun hükümlerine göre kurulan ve kesinleşen hükümlerin lehe olduğu kabul edildiği halde, eski hükmün aynen infazı ile birlikte "uyarlama davasının reddine" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2. 18.05.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5349 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi ile değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 6 ncı maddesinin 1 ... fıkrasına göre hüküm fıkralarındaki “ağır hapis” ibarelerinin “hapis” olarak değiştirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hususları dışında temyiz isteminde belirtilen nedenler ile sair nedenlere ilişkin herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (1-2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle ...

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.12.2022 tarihli 2022/191 Esas ve 2022/643 Karar sayılı kararına yönelik hükümlü müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkralarında yer alan "ağır hapis" ibarelerinin "hapis" olarak düzeltilmesi, hüküm fıkrasının sonunda bulunan uyarlama talebinin uygulanmasına yer olmadığına ibaresinin başına gelmek üzere "uyarlama davasının reddine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak,