Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/5416 K.2023/7994

Kasten yaralama suçundan Manavgat

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.01.2020 tarihli ve 2019/169 Esas, 2020/5 Karar sayılı kararıyla 9 ay hapis cezasına hükümlü ...'nun, bu cezasının infazı sırasında, 15.05.2021 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere koşullu salıverilmesine ilişkin Manavgat İnfaz Hakimliğinin 05.06.2021 tarihli ve 2022/1126 Esas, 2021/1186 Karar sayılı kararını müteakip, adı geçen hükümlünün denetim süresi içinde 15.06.2021 tarihinde işlemiş olduğu trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan Manavgat

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2022 tarihli ve 2021/821 Esas, 2022/73 Karar sayılı kararıyla 2 ay 15 gün hapis cezasına mahkum olması sebebiyle şartla tahliyenin geri alınmasına, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına dair Kanun'un 48 ... maddesi ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 107 nci maddesinde yapılan düzenlemenin sanık aleyhine olduğundan bahisle,

ikinci suçun işlendiği 15.06.2021 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 13.08.2021 tarihi arasındaki 59 gün sürenin aynen infazına dair Manavgat İnfaz Hakimliğinin 29.04.2022 tarihli ve 2022/1387 Esas, 2022/1396 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın süre yönünden reddine ilişkin Manavgat İnfaz Hakimliğinin 05.07.2022 tarihli ve 2022/1387 Esas, 2022/1396 Karar sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine yönelik mercii Manavgat

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.07.2022 tarihli ve 2022/1243 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 94660652-105-07-33892-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.07.2023 tarihli ve 2023/60144 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.07.2023 tarihli ve 2023/60144 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“Dosya kapsamına göre, Manavgat İnfaz Hakimliğinin 29.04.2022 tarihli kararının 02.06.2022 tarihinde Alanya L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü aracılığıyla hükümlüye tebliğ edilmesini takiben, hükümlünün anılan karara karşı itirazını içerir 04.07.2022 tarihli dilekçesinin süresinde verilmediğinden bahisle, hükümlünün itirazının süre yönünden reddine karar verildiği anlaşılmış ise de.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.11.2006 tarihli ve 2006/6-123 Esas, 2006/229 Karar sayılı ilâmı ile Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 13.07.2009 tarihli ve 2009/8068 Esas, 2009/10789 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, Anayasanın 40 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 ... maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 ... maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği, Somut dosya kapsamında,

hükümlünün yokluğunda verilen Manavgat İnfaz Hakimliğinin 29.04.2022 tarihli ve 2022/1387 Esas, 2022/1396 Karar sayılı kararında, anılan karara karşı itiraz kanun yoluna başvurulabileceği belirtilmiş ise de, başvurulabilecek kanun yolunun süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli (5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükümlü bulunduğu ceza infaz kurumu müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceği hususu) ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin kararda belirtilmediği gibi,

bu hususların sanığa hatırlatıldığına dair bir bilginin 02.06.2022 tarihli tebliğ evrakında da yer almaması nedeniyle anılan kararın kesinleşmediği cihetle, hükümlü tarafından verilen 04.07.2022 tarihli itiraz dilekçesinin süresinde olduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları. (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

Şeklinde düzenlenmiştir. 2. Anayasa’nın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 ... maddesinin ikinci fıkrası, 232 ... maddesinin altıncı fıkrası ve 291 ... maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekmektedir.

3. Somut olayda, hükümlü hakkında daha önce verilen şartla tahliye kararının geri alınmasına ve aynen infaza ilişkin olarak Manavgat İnfaz Hakimliğince verilen 29.04.2022 tarihli ve 2022/1387 Esas, 2022/71396 Karar sayılı kararda, başvurulacak kanun yolunun süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, başvurulacak mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin gösterilmediği anlaşılmakla, kendisine 02.06.2022 tarihinde tebliğ edilen bu karara karşı hükümlünün 04.07.2022 tarihli dilekçesi ile yaptığı itirazın süresinde olduğu kabul edilerek,

itiraz konusu ile ilgili esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, süresinde itiraz edilmediği gerekçesiyle verilen karar usul ve yasaya aykırı olup, bu karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz mercince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR