Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/5464 K.2023/6011

Uşak

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2021 tarihli ve 2021/241 Esas, 2021/576 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 ... maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik sanıklar müdafileri tarafından yapılan itirazın kabulüne ilişkin merci Uşak

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.02.2022 tarihli ve 2022/65 Değişik İş sayılı kararının kesin olmakla 17.02.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.05.2023 tarihli ve 2022/10040 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57870 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyasının onaylı sureti Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57870 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “Mercii Uşak 3. Ağır Ceza Mahkemesince Katılan sanıkların ve sanığın üzerine atılı iddianameye konu eylemler açısından iddianamenin sevk maddesinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29. maddesi talep edilmediği, iddîa makamı esas hakkındaki mütalaasında katılan sanıklar ile sanığa 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinin uygulanmasını talep ettiği,

mahkemesince hükümde katılan sanıklar ile sanık hakkında anılan Kanun'un 29. maddesini tatbik ettiği ancak uygulanıp uygulanmayacağı yönünde katılan sanıklara ve sanığa ek savunma hakkı verilmediğinden bahisle itirazın kabulü ile sanıklar hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de. Benzer bir olay nedeniyle Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 07.12.2017 tarihli ve 2017/22807 Esas, 2017/13917 sayılı ilâmında yer alan, '...Somut olayda, 16.04.2014 tarihli sanık ve müdafinin hazır olduğu celsede Cumhuriyet savcısı tarafından verilen esas hakkındaki mütalaa beyanında sanığın hükümlünün kaçmasına yardım etme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesinin talep edildiği, sanık ile müdafinin esas hakkındaki mütalaaya karşı beyanının alındığı, ayrıca;

sanığa ek savunma hakkı tanınmamış ise de iddianamede gösterilen suçtan daha az cezayı içeren yeni bir hüküm kurulması nedeniyle kanunen ek savunma hakkı tanınmasının zorunlu olmadığı anlaşılmakla, hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden...' şeklinde yer alan açıklamalar nazara alındığında, Dosya kapsamına göre somut olayda, yapılan yargılama sırasında Uşak

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.10.2021 tarihli katılan sanıklar Himmet ve Samet ile sanık ...'in hazır olduğu celsede Cumhuriyet savcısı tarafından verilen esas hakkındaki mütalaa beyanında taraflar arasında gerçekleşen olayda ilk haksız hareketin kimden geldiğinin net olarak tespit edilememiş olması sebebiyle katılan sanıklar ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. madde gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesinin talep edildiği, katılan sanıklar müdafi ile sanığın esas hakkındaki mütalaaya karşı beyanının alındığı, ayrıca;

katılan sanıklara ve sanığa ek savunma hakkı tanınmamış ise de iddianamede gösterilen suçtan daha az cezayı içeren yeni bir hüküm kurulması nedeniyle kanunen ek savunma hakkı tanınmasının zorunlu olmadığı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un, "Suçun niteliğinin değişmesi" başlıklı 226 ncı maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan birinci ve ikinci fıkrası; "(1) Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez.

(2) Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır..." Şeklindedir. 2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde.

Mahkemece ilk haksız hareketin hangi taraftan kaynaklandığı hiçbir şüpheye yer bırakmayacak derecede kesin ve net olarak kanıtlanılamadığından bu durum sanık lehine haksız tahrik indirim nedeni olarak kabul edilerek sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği indirim uygulandığı belirlenmiştir.

3. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, çeşitli kararlarında ayrıntılarıyla açıklandığı üzere, sanıklar lehine 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uygulanmakla 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinde öngörüldüğü biçimde suçun hukuki niteliği değişmemiş, sanıklar hakkında uygulama şartları gerçekleştiği için, uygulanan 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile cezanın artırılmasını gerektiren başka bir durum da ilk kez duruşmada ortaya çıkmamıştır.

Sanıklar hakkında düzenlenen iddianamede uygulanması istenmeyen bir indirim hükmünün sanıklar lehine olacak şekilde uygulanması sanıklara ek savunma hakkı verilmesini gerektirmeyecektir.

Böylece savunma hakkının sınırlandırılması söz konusu olmayıp, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin uygulanması nedeniyle ayrıca ek savunma hakkı vermeyen Mahkeme kararında usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı dikkate alınmadan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itirazın sanıklara ek savunma verilmeden 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin uygulandığından bahisle kabulüne karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

II. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Uşak