Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/5653 E. , 2025/2226 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1252 E., 2023/146 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, olası kastla yaralama, kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onan
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/5653 E. , 2025/2226 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1252 E., 2023/146 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, olası kastla yaralama, kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması Her ne kadar katılan sanık ... müdafii tarafından katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'e yönelik eylemi nedeniyle kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar da temyiz edilmiş ise de bu kararın Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/12. maddesi gereği karar tarihi itibariyle itiraz yoluna tabi olduğu ve bu hükme yönelik katılan sanık ... müdafiinin itirazının İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.06.2021 tarihli kararı ile reddedilerek kesinleştiği anlaşıldığından, bu hüküm inceleme dışı bırakılmıştır. Her ne kadar katılan sanık ... müdafii tarafından katılan sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle olası kastla yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü temyiz edilmiş ise de kurulan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Sanık ... hakkında katılan sanık ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.04.2021 tarihli ve 2020/344 Esas, 2021/240 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2021/1252 Esas, 2023/146 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ... müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle, sanığın öldürme kastının bulunmadığından bahisle suç vasfına ve meşru savunmaya ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, atış mesafesi, atış sayısı, kullanılan aletin elverişliliği, sanığın fiilden sonraki davranışları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, somut olayda meşru savunmanın koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR 1.Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik olası kastla yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz istemi yönünden; 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a bendinde yer verilen; "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2. Sanık ... hakkında katılan sanık ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz istemi yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2021/1252 Esas, 2023/146 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2025 tarihinde karar verildi.