KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2023/5680 E., 2025/340 K.
- Karar tarihi
- 14 Ocak 2025
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/4001 E., 2022/3936 K
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1
Karar Detayı
646 kelime·3 dk okuma·3 bölüm
Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2022/100 Esas, 2022/601 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi
1. Ceza Dairesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/4001 Esas, 2022/3936 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca hüküm fıkrasının tekerrüre ilişkin kısmında yer alan yazım hatası düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın suç işleme kastı olmadığına, ceza miktarına, cezadan indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, taraflar arasında olay öncesinde bir husumet bulunmadığı, sanığın eylemine kendiliğinden son verdiği,
kastının yaralamaya yönelik olduğu değerlendirilmekle, suç vasfının kasten yaralama olarak kabulünde ve belirlenen yaptırımda isabetsizlik bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığından haksız tahrik indiriminin koşulları oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Mahkemece sanığın ikinci kez tekerrüre esas alınan ilamında 22.01.2024 tarihli ek karar ile tekerrüre esas alınan dayanak ilam olan Isparta
2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/465 Esas, 2019/1146 Karar sayılı ilamındaki kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan (5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesi) verilen cezanın infazının durdurulmasına karar verildiği anlaşıldığından, sanığa ait adli sicil kaydında bulunan 12.07.2021 kesinleşme tarihli Isparta
5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/467 Esas, 2021/79 Karar sayılı kasten yaralama suçuna ilişkin ilamında da 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi ile uygulama yapıldığı gözetilerek, hatalı ilamın tekerrüre esas alınması suretiyle oluşan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/4001 Esas, 2022/3936 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hükmün tekerrür uygulamasına ilişkin bölümündeki "Isparta
2. Asliye Ceza Mahkemesinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararı ile 01/06/2020 tarihinde kesinleşen 2018/682 Esas, 2019/332 K sayılı (Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 2019/958e, 2020/770 Karar) ilamı ile hükmolunan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası" ibaresinin "12.07.2021 kesinleşme tarihli Isparta
5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/467 Esas, 2021/79 Karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan hükmolunan 1 yıl 3 ay hapis cezası" olarak düzeltilmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi