Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/5774 K.2023/5351

... F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'ın, sevke, nakle veya bunlarla ilgili olarak alınacak tedbirlere karşı çıkmak ve gereksiz olarak marş söylemek veya slogan atmak eylemleri sebebiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) ve 48 ... maddesinin ikinci fıkrası gereğince 2 ay ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma ve 4 gün hücreye koyma cezaları ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 04.03.2020 tarihli ve 2020/103 sayılı kararına yönelik hükümlü tarafından yapılan şikayet üzerine, hükümlünün olay tarihinde

kısa bir süre içinde meydana gelen eylemlerinin bir bütün halinde tek bir eylem olarak sayılması gerektiği, eylemleri nedeniyle iki ayrı disiplin cezası uygulanamayacağı ve daha fazla cezayı gerektiren eylem nedeniyle disiplin cezası uygulanması gerektiğinden bahisle gereksiz olarak marş söylemek veya slogan atmak eylemine ilişkin şikayetin kabulü ile 2 ay ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma disiplin cezasının iptaline, sevke, nakle veya bunlarla ilgili alınacak tedbirlere karşı çıkmak eylemlerine ilişkin şikayetin reddi ile anılan disiplin cezasının onaylanmasına dair ...

İnfaz Hâkimliğinin 09.06.2020 tarihli ve 2020/619 Esas, 2020/1192 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.06.2020 tarihli ve 2020/524 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 94660652-105-71-32294-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve 2023/59006 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve 2023/59006 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre;

1-Hükümlünün ...

Adliyesine götürüldüğü esnada ring aracının kamerasını peçete ile kapatarak görüntü alınmasını engelleme eylemi nedeniyle hükümlü hakkında disiplin cezası uygulanmış ise de; söz konusu eylemin, 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 23 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 37 nci maddesine, "Hükümlünün duruşma, sağlık,

eğitim ve çalışma gibi nedenlerle geçici olarak kurum dışında bulunduğu yerler de bu fıkranın uygulanması bakımından kurum olarak kabul edilir" şeklinde eklenen düzenlemeden önce 28.02.2020 tarihinde gerçekleştiği ve benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 03.07.2017 tarihli ve 2017/1460 Esas, 2017/2495 Karar sayılı ilâmında yer alan, "... mahkûm kabul birimine getirildiği esnada jandarma devriyesine hakaret etme eyleminin kurumda gerçekleşmemiş bulunduğu,

hücreye koyma disiplin cezasını gerektiren eylemlerden olmadığı gözetilmeden..." ve Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 07.04.2014 tarihli ve 2014/2918 Esas, 2014/2406 Karar sayılı ilâmında "..somut olayda; hükümlüden cep telefonu ele geçirilen hastane odasının ceza infaz kurumu niteliğinde olmadığı,

bu durumda hükümlü hakkında belirtilen kanun maddesi uyarınca disiplin cezası verilemeyeceğinden..." şeklinde belirtildiği üzere, hükümlünün eylemlerini gerçekleştirdiği ring aracının ceza infaz kurumu niteliğinde olmaması karşısında, hükümlü hakkında 5275 sayılı Kanun'un anılan maddeleri uyarınca disiplin cezası verilemeyeceği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

Kabule göre de; 2-4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanunu’nun 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan, “İnfaz hakimi, inceleme sonunda şikayeti yerinde görmezse reddine; yerinde görürse, yapılan işlemin iptaline ya da faaliyetin durdurulmasına veya ertelenmesine karar verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, hükümlü tarafından yapılan şikayetin sadece reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca hücreye koyma cezasının onaylanmasına da karar verildiği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. 14.04.2020 tarihinde kabul edilen 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesi ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 37 nci maddesinde yapılan değişikliğe göre, hükümlünün duruşma, sağlık, eğitim ve çalışma gibi nedenlerle geçici olarak kurum dışında bulunduğu yerlerin de bu fıkranın uygulanması bakımından kurum olarak kabul edilmesi gerekmekte ise de; kanun yararına bozma, kesinleşen hükümde verildiği zaman yürürlükte bulunan usul ve maddi hukuka ilişkin hukuka aykırılıkların giderilmesi ile sınırlı olduğundan, inceleme olayın gerçekleştiği tarihteki mevzuat hükümlerine göre yapılmıştır.

3. 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi düzenlemeye göre 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrasında "hükümlü hakkında kurumda, düzenli bir yaşam sürmesi, güvenliğin vc disiplinin sağlanması bakımından kanun, tüzük, yönetmelikler ile idarenin uyulması emrettiği veya gerekli kıldığı davranış ve tutumları, kusurlu olarak ihlal ettiğinde eylemin niteliği ile ağırlık derecesine göre kanunda öngörülen disiplin cezaları uygulanır” denilmekte olup, madde de açıkça kurumda ibaresi kullanıldığı için hükümlü ve tutukluların ceza infaz kurumu dışında duruşmaya götürülürken,

tedavi veya muayene için hastaneye götürülürken veya hastane de tedavi olunurken veya ceza infaz kurumları arasında nakilleri sırasında işledikleri eylemlere disiplin cezası verilemeyeceği anlaşılmaktadır.

4. Ceza infaz kurumu dışındaki eylemlerin ceza infaz kurumunda disiplin ve düzeni bozduğu kabul edilerek disiplin cezası verilmesi mümkün değil ise de ceza infaz kurumu dışında hükümlü yada tutukluların gerçekleştirdiği eylemler suç teşkil ediyor ve adli soruşturmayı gerektiriyorsa, adli soruşturma yapılmasına engel bir durum bulunmamaktadır.

5. Bu açıklamalara göre somut olay değerlendirildiğinde; hükümlü hakkında 28.02.2020 tarihinde Ceza İnfaz kurumundan alınarak Adliye binasına götürüldüğü sırada ring aracının kamerasını kapatarak görüntü alınmasına engel olma, ring aracından Adliye nezarethanesine alındığı ve adliye nezarethanesinden tekrar ring aracına alındığı sırada slogan atma eylemleri nedeniyle disiplin soruşturması başlatıldığı ve disiplin cezası verildiği anlaşılmaktadır.

6. 5275 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrasında disiplin cezalarının amacının kurumda düzenli bir yaşamın sürdürülmesi, güvenliğin ve disiplinin sağlanması olduğunun bildirildiği, eylemlerin gerçekleştirildiği tarih itibariyle eylemlerin gerçekleştirildiği ring aracı ile adliye otoparkı ve nezarethanesinin ceza infaz kurumu niteliğinde olmadığı, bu durumda hükümlü hakkında belirtilen kanun maddeleri uyarınca disiplin cezası verilemeyeceğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

7. Ayrıca Kabule göre de; 4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanunu’nun 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan, “İnfaz hakimi, inceleme sonunda şikayeti yerinde görmezse reddine; yerinde görürse, yapılan işlemin iptaline ya da faaliyetin durdurulmasına veya ertelenmesine karar verir.” şeklindeki düzenleme karşısında İnfaz hakimliğince hükümlünün şikayetin reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken disiplin cezasının onaylanması yönünde karar verilmesi yasaya aykırı olup, hükümlünün İnfaz hakimliği kararına karşı yaptığı itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR