Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/5862 K.2023/6177

Hırsızlık suçundan Bitlis E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan ...'ın, açlık grevi yapmak eylemi sebebiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 40 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendi gereğince 1 ay kurumun spor etkinliklerine katılmaktan yoksun bırakma cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 04.04.2022 tarihli ve 2022/84 sayılı kararına karşı yapılan şikâyetin kabulü ile cezanın iptal edilmesine dair Bitlis İnfaz Hâkimliğinin 28.04.2022 tarihli ve 2022/1014 Esas, 2022/1256 Karar sayılı kararına karşı Bitlis Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.06.2022 tarihli ve 2022/373 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 94660652-105-13-22700-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve 2023/62019 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuryet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve 2023/62019 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, adı geçen hükümlünün 24.03.2022 tarihli dilekçesi ile açlık grevini başlattığını beyan etmesi üzerine hükümlü hakkında aynı gün infaz kurumu görevlileri tarafından tutanak tutulduğu ve hükümlünün 25.03.2022 tarihinde Bitlis E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğüne hitaben yazdığı dilekçesinde kendi isteği ile açlık grevine son verdiğini beyan ettiği olay nedeniyle başlatılan disiplin soruşturması sonunda,

eylemine uyan 5275 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde düzenlenen "Açlık grevi yapmak" disiplin suçundan 1 ay kurumun spor etkinliklerine katılmaktan yoksun bırakma cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, verilen karara yönelik şikayet başvurusunda bulunulması üzerine şikâyeti inceleyen Bitlis İnfaz Hâkimliğinin, 28.04.2022 tarihli ve 2022/1014 Esas, 2022/1256 Karar sayılı kararında yer alan " ... hükümlünün grev süresi göz önüne alındığında yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler uyarınca verilen disiplin cezasının eylemin ağırlığı ile orantılı olmadığı;

yine, cezanın hükümlünün yeniden suç işlemesini engelleyici etkenleri güçlendirmek, toplumu suça karşı korumak, hükümlünün; yeniden sosyalleşmesini teşvik etmek, üretken ve kanunlara, nizamlara ve toplumsal kurallara ..., sorumluluk taşıyan bir yaşam biçimine uyumunu kolaylaştırmak şeklindeki infaz amacına uygun düşmediği, bu yönleriyle verilen cezasının usul ve yasaya aykırı olduğu" şeklindeki gerekçe ile disiplin cezası kararının iptal edilmesine karar verilmiş ise de;

5275 sayılı Kanun'da bu eyleme ilişkin verilecek cezanın net bir şekilde düzenlendiği, hükümlünün disiplin cezası verilmeden eylemini sonlandırmış olmasının da disiplin cezası verilmesine bir etkisinin bulunmadığı, disiplin cezasının hükümlünün ıslahı ve ceza infaz kurumunun güvenliği ve düzeni için getirilmiş bir müessese olduğu, hükümlülerin kendi kişisel sağlık ve beden bütünlüklerine ve ceza infaz kurumlarının düzen, işleyiş ve asayişine yönelik bu tür eylemlerinin müeyyidesiz bırakılmasının telafisi güç ve imkansız durumlara sebebiyet verebileceği gözetilmeksizin Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları; (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. (2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 40 ıncı maddesi;

“(1) Bazı etkinliklere katılmaktan alıkoyma cezası, hükümlünün bir aydan üç aya kadar süreyle kurumun kültürel ve spor etkinliklerine katılmaktan yoksun bırakılmasıdır.

(2) Bazı etkinliklere katılmaktan alıkoyma cezasını gerektiren eylemler şunlardır:

a) İdarenin izni olmaksızın yasak yerlere girmek.

b) Eğitim yerini terk etmek.

c) Eğitimi savsaklamak.

d) Olumsuz davranışa yönelik gruplaşmaya neden olmak veya bu amaca yönelik gruba katılmak.

e) Kurum görevlilerine karşı uygunsuz söz sarf etmek veya davranışta bulunmak.

f) Çıkar sağlamak amacıyla hükümlülere veya kurum görevlilerine eşya vermek veya satmak.

g) Açlık grevi yapmak

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. Hükümlü hakkında açlık grevi başlatması nedeniyle 24.03.2022 tarihinde ceza infaz kurumu görevlileri tarafından tutanak tutulduğu, hükümlünün 24.03.2022 tarihinde cezaevi idaresine verdiği dilekçesinde açlık grevine gittiğini beyan ettiği, akşam yemeğini açlık grevinde olduğunu beyan ederek almadığının tutanak ile tespit edildiği anlaşılmaktadır.

4. 5275 sayılı Kanun’un 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendine göre, açlık grevi yapmak bir aydan üç aya kadar süreyle bazı etkinliklere katılmaktan alıkoyma cezasını gerektiren eylem olarak düzenlenmiştir.

5. Somut olayda, ceza infaz kurumunda bulunan hükümlü hakkında açlık grevi yaptığı gerekçesiyle başlatılan disiplin soruşturması sonucunda eylemi sabit görülerek eylemine uyan kanun maddesinde öngörülen disiplin cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, disiplin cezasının alt sınırdan uygulandığı anlaşılmakla, hükümlünün verilen disiplin cezasına karşı yaptığı şikayetin reddi yerine “hükümlünün grev süresi göz önüne alındığında verilen disiplin cezasının eylemin ağırlığı ile orantılı olmadığı,

infaz amacına uygun düşmediği” gerekçesiyle kabulüne dair İnfaz Hakimliğince verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bu karara karşı Cumhuriyet savcılığınca yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz mercince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 10.06.2022 tarihli ve 2022/373 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,