İçeriğe geç
AC
1. Ceza Dairesi Esas: 2023/5941 Karar: 2024/7545 Tarih: 2024

Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/5941 K.2024/7545

1. Ceza Dairesi 2023/5941 E. , 2024/7545 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/209 E., 2022/2449 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere y

Karar Özeti

1. Ceza Dairesi 2023/5941 E. , 2024/7545 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/209 E., 2022/2449 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere y

Karar Detayı

1. Ceza Dairesi 2023/5941 E. , 2024/7545 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/209 E., 2022/2449 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; ceza miktarı ve türü gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere kesin nitelikteki hükümlerin "suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna" başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama, katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümler yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.11.2021 tarihli ve 2020/475 Esas, 2021/566 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında, a. Katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5'er yıl 5'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... yönünden 58/6-7 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, b. Katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 4'er yıl 7'şer ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... yönünden 58/6-7 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, c. Katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5'er yıl 10'ar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... yönünden 58/6-7 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, karar verilmiştir. 2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2022/209 Esas, 2022/2449 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ve sanıklar müdafiinin istinaf başvurularının kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280/2 maddesi uyarınca mahkemece verilen kararın kaldırılmasına; Sanıklar ..., ... hakkında; a) Katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 29/1, 62/1, 53/1-2-3 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına hak yoksunluklarına ve sanık Kerem yönünden 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, b) Katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1, 53/1-2-3 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına hak yoksunluklarına, sanık ... yönünden 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, c) Katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/1-a, 29/1, 62/1, 53/1-2-2 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, sanık ... yönünden 58/6-7 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılanlar vekilinin temyiz istemi özetle, katılanlar ... ve ...' ya yönelik eylemlerin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, sanıklar hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, 2. Sanıklar müdafiinin temyiz istemi özetle, cezanın fazla tayin edildiğine, haksız tahrik indirim oranına, eylemlerin taksirle işlendiğine, sanık ... yönünden meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanıklar ... ve ... yönünden mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir. III. GEREKÇE Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde; Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.10.2009 tarihli ve 2009/1-85 Esas, 2009/242 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; iştirak hâlinde işlenen eylemin failleri olarak yargılanan sanıkların aşamalardaki savunmaları da dikkate alındığında, birinin savunulmasının diğer sanık(lar) yönünden savunmada zaafiyet yarattığı, bu itibarla sanıklar arasında hukuksal menfaat uyuşmazlığı bulunduğu saptanmıştır. Buna göre, sanıkların savunmalarının ayrı müdafii yerine aynı müdafii tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun), İşin reddi zorunluluğu başlıklı 38. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen; "Aynı işte menfaati zıt bir tarafa avukatlık etmiş veya mütalaa vermiş olursa," Şeklindeki düzenlemeye ve 5271 sayılı Kanun'un 152 nci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Yararları birbirine uygun olan birden fazla şüpheli veya sanığın savunması aynı müdafie verilebilir." Hükmüne aykırı davranıldığı belirlenmiştir. IV. KARAR Başkaca yönleri incelenmeyen Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2022/209 Esas, 2022/2449 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2024 tarihinde karar verildi.

Bu karar size uygun mu?

Davanızda bu emsali kullanmak için avukat desteği alın.

Görüşme Planla