Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/6019 K.2024/6923

Katılan sanık ... hakkında kurulan kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-g maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.2019 tarihli, 2016/301 Esas, 2019/231 Karar sayılı kararı ile. 1.Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'e yönelik eylemi nedeniyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

2. Katılan sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba, karar verilmiştir. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2019/1467 Esas, 2022/1915 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik yapılan inceleme neticesinde "Hükümden sonra 15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmekle bu husus bozma ve davanın yeniden görülmesi nedeni yapılmamış,

katılan ...'ün yaralanması dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesi uyarınca 9 - 15 yıl aralığında alt sınırdan uzaklaşarak hüküm kurulması gerekirken, cezanın alt sınır olan 9 yıl olarak belirlenmesi suretiyle sonuçta eksik ceza verilmesi, aleyhe istinaf olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır" şeklinde eleştirilerek istinaf başvurularının esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık ... müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle, sanığın öldürme kastının bulunmadığından bahisle suç vasfına, eksik incelemeye, meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrikin derecesine ve katılan sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ...'ın eylemi neticesinde katılan ...'te meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Adli Tıp Kurumu Şanlıurfa Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 20.11.2014 tarihli rapora göre göğüs solda iki adet kesici delici alet yaralanması tarif edilmiş olup en az birinin göğüs boşluğuna nafiz ve de pnömotoraks neden olduğu, sol uylukta ki yaralanmanın ise cilt cilt altı ve kas doku seyirli olduğu, katılan ...'ın göğüsteki yaralanmalarının yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu, sol uyluktaki yaralanmasının ise yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmadığı,

katılan sanık ...'te meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Adli Tıp Kurumu Şanlıurfa Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 19.02.2016 tarihli rapora göre sol arkus kostarum 4 cm altında midklavikular hat üzerinde ve sol krista iliaka anterior süperiordan 5 cm medialde olmak üzere iki adet kesici delici alet yarası tarif edildiği, bu yaralanmaların batına nafiz olmaları nedeniyle ayrı ayrı kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu,

5237 sayılı Kanun'un 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35/2. fıkrası uyarınca her iki katılana yönelik eylemleri nedeni ile ceza belirlenirken makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 9 ve 10 yıl hapis cezalarına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş ise de temyiz edenlerin sıfatı karşısında aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı,

sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri, katılanlar hakkında Adli Tıp Kurumu Şanlıurfa Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen raporlara göre yaralanın niteliği, kullanılan aletin elverişliliği, sanığın fiilden sonraki davranışları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın her iki katılana yönelik olarak eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, olay esnasında katılanlardan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranlarının isabetli olduğu,

somut olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, hükümlerde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Katılan sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz istemi yönünden.

1.5271 sayılı Kanun’un 286/2-g bendinde yer verilen; "on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar"ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan sanık ... müdafiilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Katılan Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik katılan sanık müdafiilerinin temyiz istemi yönünden. Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2019/1467 Esas, 2022/1915 Karar sayılı kararında katılan sanık ... müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa