Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/6145 K.2024/4514

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2016/235 Esas, 2016/617 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 26.01.2021 tarihli ve 2020/16973 Esas, 2021/1989 Karar sayılı ilâmı ile eksik inceleme nedeniyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir. 2. Bozma ilâmı üzerine Sakarya

6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2023 tarihli ve 2021/141 Esas, 2023/278 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 58/3, 29/1, 62/1, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; meşru savunma hükümleri uygulanarak atılı suçtan beraatine karar verilmesi, aksi kanaatte uzlaşma usulünün uygulanması gerektiğine, haksız tahrik nedeniyle alt sınırdan indirim uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, tekerrür hükümlerinin uygulanmasının, mükerrir olduğu gerekçesiyle seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesinin, hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmemesinin, erteleme hükümlerinin uygulanmamasının ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinin hukuka aykırı olduğuna, hakkında lehe yasa hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olay tarihinde katılanın sevk ve idaresindeki aracı ile seyir halindeyken, sanığın aniden yola çıkması üzerine tarafların tartışmaya başladıkları, sanığın ters cevaplar vermesi üzerine katılanın sanığa hakaret ettiği, sanığın da katılana hakaret ederek cevap verdiği ve yüzüne yumrukla vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı anlaşılan olayda.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, katılandan sanığa yönelen haksız bir saldırı bulunmaması karşısında meşru savunma koşullarının oluşmadığı,

sanığın soruşturmaya konu 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesinde düzenlenen ve bozma sonrası aldırılan adli rapor içeriğine göre değişen 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun uzlaşmaya tabi olduğu, taraflara soruşturma aşamasında uzlaşma teklifinde bulunulduğu ancak uzlaşmak istemedikleri, bu sebeple yeniden uzlaşma teklifi yapılmasına gerek bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu,

adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında ve 5237 sayılı Kanun'un 58/3. maddesi uyarınca mükerrir olduğu gerekçesiyle seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 ve devamı maddelerinin, 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51. maddelerinin uygulanmamasına karar verildiği, sanık lehine haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulandığı, başkaca uygulanabilecek lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya