Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/6181 K.2024/5191

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1 maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2017 tarihli ve 2015/368 Esas, 2017/108 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1-2-3 ve 58. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.06.2017 tarihli ve 2017/594 Esas, 2017/577 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca teşebbüs uygulaması sırasında eksik ceza tayini yönünden eleştiri yapılarak esastan reddine karar verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi

1. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 19.10.2021 tarihli ve 2021/10326 Esas, 2021/13414 Karar sayılı kararı ile "tekerrüre esas alınan ilamın uzlaşma kapsamına alınması nedeniyle bu hususta işlem yapılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. Bakırköy

7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2021/663 Esas, 2022/582 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanunun 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1-2-3 ve 58. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suç vasfının kasten yaralama olduğuna, meşru savunmaya, haksız tahrik indirim oranına ve tekerrür koşullarının oluşmadığı’na ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olay günü sanık ...'ın ...Hastanesi önünde diğer araçların geçişini engelleyecek şekilde aracını park ettiği, katılan ...'ın da bahsi geçen yerden aracı ile geçmek istediği ve bu nedenle korna çaldığı, sanığın aracı çekmemesi üzerine katılanın sanığın yanına gelerek aracını çekmesini istediği, sanığın hastaneden hastasını alıp geleceğini, bir süre beklemesini katılana söylediği, katılanın ise "yol benim bekleyemem" cevabını vermesi üzerine tarafların tartışmaya başladığı, katılanın sanığa yumruk ve tekme ile vurmaya başladığı, sonrasında sanığın adli emanetin 2015/11231 sırasında kayıtlı bıçakla katılanı Adli Tıp

2. İhtisas Kurulu'nun 26.12.2016 tarihli raporuna göre vücudunda toplam dört kesi oluşturacak ve bunlardan biri sol lomber bölgeden batına nafiz ve omentumun dışarı çıkmasına neden olarak hayati tehlikeye yol açacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı olayda,

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik inceleme ve araştırmanın bulunmadığı,

elverişli nitelikteki bıçakla hayati önemi haiz vücut bölgelerine yapılan saldırının varlığı ve darbe sayısı beraber değerlendirildiğinde suç vasfının öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinin isabetli olduğu meşru savunma şartlarının oluşmadığı, katılandan sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan eylemin ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği tekerrür hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından,

bozma üzerine verilen hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy

7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2021/663 Esas, 2022/582 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğu ile TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4 maddesi uyarınca Bakırköy

7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2024 tarihinde karar verildi. MUHALEFET ŞERHİ Failin iç dünyasını ilgilendiren kastının belirlenmesinde dışa yansıyan, olay öncesi, olay sırası ve sonrasındaki davranışları ölçü olarak alınmalıdır.

Yerleşik yargısal kararlarda kasıt, hareket ve netice ile fail arasındaki ruhsal bağ olarak tanımlanmakta kasten öldürmeye kalkışma ve yaralama suçlarını birbirinden ayıran başlıca ölçüler ise mağdur ile fail arasındaki husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği atış ve darbe sayısı ile mesafesi, mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, niteliği ve sayıları, hedef seçme olanağı olup olmadığı, olayın akışı ve nedeni failin işlemeyi kastettiği cürmün meydana gelmesine iradesi dışında bir engel bulunup bulunmadığı şeklinde sıralanmaktadır.

Tüm bu olgular olayda değerlendirilip sanığın kastı belirlenmelidir.

Olay günü saat 16.30 sıralarında ...de ...Hastanesi önünde sanık ...'nın hastasını almak için geldiği hastanenin önünde diğer araçların geçişini engelleyecek şekilde aracını park ettiği, yolun çift yönlü yol olup müştekinin gittiği istikamette önünde aracın park edilmiş olması nedeniyle müştekinin geçemeyince bir kaç kez korna çalarak araç sahibi sanığı ikaz ettiği, sanığın aracı çekmediğini gören müştekinin araçtan inerek sanıktan aracını çekmesini istediği, sanığında hastasını alacağını söyleyerek bir müddet daha beklemesini istediği,

müştekinin beklemeyeceğini söylemesi üzerine aralarında tartışma çıktığı ve tartışma sırasında müştekinin sanığa yumruk ve tekmeyle vurduğu, sanığında kendini korumak amacıyla aracından aldığı bıçakla müştekiye vurmak suretiyle yaraladığı ve olay yerinden ayrıldığı olayın mahkemece de bu şekilde kabul edildiği tespit edilmiştir.

Tanık ... beyanında yolda yürümekte iken kalabalık gördüğünü o tarafa doğru gittiğinde park nedeniyle tartışma çıktığını anladığını, sanığın tartıştığı kişiye "Hastaneden annemi alacağım iki dakika beklermisin" şeklinde söylediğini müştekinin ise, yol benim hakkım bekleyemem şeklinde söyleyerek tartışmaya devam ettiğini ancak araya girenlerin ayırdıklarını ve sanık ile şikayetçinin araçlarına bindiğini ancak müşteki ...'ın arabadan inerek gömleğini de çıkarıp saldırdığını sanığa yumruk ve tekmeyle vurduğunu ilk olayın bu şekilde bittiğini, arabasına binen müştekinin tekrar inerek sanığa vurmaya devam ettiği,

yere düşen sanığın elinde bıçak gibi bir şey gördüğünü ve mağdura bir kaç kez rastgele salladığını, sanığın kendini korumak istediğini eylemine kendiliğinden son verdiğini, sanığı ve müştekiyi ilk defa gördüğünü daha önceden tanımadığını ilk saldırının müşteki tarafından yapıldığını beyan etmişti. Müşteki Adli Tıp 2. İhtisas Kurulunun raporuna göre biri hayati tehlikeye neden olacak diğerleri basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde dört darbe ile yaralanmıştır.

Dosya içerisinde bulunan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; taraflar arasında daha önceden tanışıklık bulunmadığı gibi öldürmeyi gerektirecek husumette bulunmamaktadır.

Katılan kovuşturma aşamasında alınan beyanında sanık isteseydi beni bıçaklamaya devam edebilirdi saldırısını sürdürebilirdi ancak sürdürmedi olay yerinden kaçarak uzaklaştı şeklindeki beyanı, sadece mobil (hareketli) halde bulunan ve kendisine saldıran müştekiye kendini korumak amacıyla bıçakla vuran sanığın müştekinin neresine vuracağını seçemeyeceği ve sadece bir darbenin hayati tehlikeye neden olduğu diğerlerinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şeklinde olduğu, ani gelişen olayda sadece mobil halde bulunan mağdurun hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığından bahisle TCK'nin 87. maddeside işlevsiz hale getirilerek,

ani gerçekleşen olayda, tarafları tanımayan tanığın beyanları sanığın mağdurdan yediği darbelerin etkisi ile kendini koruma refleksi ile eylemi gerçekleştirdiğini beyan etmesi, sanıktan şikayetçi olan müştekinin eylemine devam etme imkanı varken devam etmediğini söylemesi birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kastının yaralamaya yönelik olduğu açıktır.

Mahkemece bu olayın öldürmeye teşebbüs olarak kabul edilerek sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükmün, sanığın eyleminin kasten tahrik altında hayati tehlike geçirecek derecede yaralama suçunu oluşturduğu düşüncesinde olduğumuzdan kararın bu nedenlede bozulması gerekçesiyle çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum. Karşılaştırıldı.