Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/6303 E. , 2025/3030 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/814 E., 2023/776 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemes
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/6303 E. , 2025/3030 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/814 E., 2023/776 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2022 tarihli ve 2020/158 Esas, 2022/436 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2023/814 Esas, 2023/776 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın öldürme kastının bulunmadığına, suç vasfının hatalı belirlendiğine, sanık hakkında meşru savunma ya da haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, teşebbüs nedeniyle yapılan uygulama sırasında alt sınırdan uzaklaşılmasının ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Sanığın, olay tarihinden önce Alanya ilçesinde galericilik faaliyeti yapan katılanın yanında uzun bir süre çalıştığı ve katılandan aldığı genel vekaletname kapsamında araç alım satım işleri dahil her türlü yetkisinin bulunduğu, en son üçüncü bir şahsa satımı yapılan aracın devri konusunda yapılan usulsüzlük nedeniyle aralarında husumet oluştuğu, katılanın sanığı daha önceden emaneten verdiği bir aracı bilgi ve rızası dışında üçüncü bir kişiye devretmeye çalışmakla suçladığı, bu suçlamaya ilişkin yapılan soruşturma sonunda sanık hakkında güveni kötüye kullanma ve dolandırıcılık suçlarından ek takipsizlik kararı verilirken, katılan hakkında ise sanığa karşı iftira suçunu işlediği iddiasıyla Alanya 13. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Mahkemece yapılan yargılama sonunda 14.10.2022 tarihli ve 2021/412 Esas, 2022/381 Karar sayılı ilâm ile katılanın iftira suçundan 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın 08.12.2023 tarihinde kesinleştiği, sanığın katılan tarafından haksız olarak şikayet edildiğini ve iftiraya maruz bırakıldığını düşündüğü ve bu olaydan dolayı katılana karşı husumet beslediği, olay günü sanığın arkadaşından emanet aldığı araç ile seyir halinde iken, Oba Mahallesi ... Sokak üzerinde katılanı motosikletle seyir halinde gördüğü, bir süre takip ettiği ve yanına aldığı pompalı av tüfeği ile katılanın arkasından bir el ateş ettiği, katılanın sol omuz bölgesinden yaralandığı, devamında eylemine son vermeyerek kullandığı araçla sanığın önüne geçip bir el daha ateş ettiği ve bu defa da katılanı sağ omuz ve sağ göğüs kafesi üst kısmından yaraladığı ve alınan kati rapora göre katılanın yaralanmasının hayati fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına neden olduğu anlaşılmıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, sanığın savunma hakkının kısıtlanmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre belirlenen cezanın isabetli olduğu, sanık lehine meşru savunma koşullarının oluşmadığı ve takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Sanığın katılan tarafından haksız olarak şikayet edilmesi, iftiraya maruz bırakılması ve iftira suçundan anılan eylem nedeniyle mahkûmiyet kararının bulunması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin sanık lehine uygulanması yerine, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına dair karar verilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklandığı üzere sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2023/814 Esas, 2023/776 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.04.2025 tarihinde karar verildi.