Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/6367 K.2025/2376

Kanun'a öngörülen cezanın türü ve miktarı dikkate alınarak İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen beraat kararının istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu suçlara yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kasten öldürmeye teşebbüs verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1 ve 286/2-g maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, tespit edilmiştir.

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.04.2021 tarihli ve 2020/317 Esas, 2021/166 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 17.02.2023 tarihli ve 2021/1443 Esas, 2023/312 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesince verilen hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanığın atılı suçu işlediğinden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre; sanık ile katılanın komşu oldukları, aralarında uzun zamandır husumet bulunduğu, olay tarihinde inceleme dışı katılanlar ... ve ...'ın evlerinin balkonunda bulundukları sırada sanığın aracıyla binanın önüne geldiği, ... ile sanık arasında tartışmanın gerçekleştiği, sesler üzerine katılan ...'ın da balkona diğer katılanların yanına gittiği, akabinde sanığın arabasının bagajında bulunan pompalı tüfek ile katılanlara doğru hedef gözetmek suretiyle birden fazla kez ateş ederek ... ve ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebep verdiği,

katılan ...'ın ise yaralanmadığı olayda, sanığın suçta kullandığı tüfeğin öldürmeye elverişli oluşu, atış mesafesi, atış sayısı, katılanların bulunduğu konum dikkate alınarak sanığın fiili ile açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81, 35. maddeleri uyarınca kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A.Sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarına ilişkin temyiz istemi yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-g maddesinde yer verilen.

“On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle REDDİNE, B.Sanık hakkında, katılan ...'a yönelik kasten öldürme suçu yönünden verilen beraat hükmü yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin,17.02.2023 tarihli ve 2021/1443 Esas, 2023/312 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, ''mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği'' yönünden Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2025 tarihinde karar verildi. KARŞIOY Yargıtay Birinci Ceza Dairesinin 2023/6367 E. 2025/2376 K. sayılı kararının çoğunluk görüşüne, sanık ...’in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a maddesi uyarınca silahla tehdit suçundan cezalandırılması gerektiği düşüncesinde olduğumdan katılmamaktayım.

Dosya kapsamına göre; olay tarihinden önce sanık ... ve ailesi ile temyiz dışı katılan ... ve ailesi arasında arazi uyuşmazlığından kaynaklı husumet bulunduğu, olay günü katılan ... ile tartışan sanığın katılanların evinin önüne gittiği, temyiz dışı katılanlar ... ve annesi katılan ... balkonda gördüğü sırada “sizi yaşatmayacağım” diyerek av tüfeğini balkona doğrultup rastgele ateş ettiği, atışlar sonucu katılan ...’ın ayak parmağından, katılan ...’ın ise karnından basit şekilde yaralandıkları, katılan ...’ın soruşturma evresindeki beyanından anlaşılacağı üzere olayın başlangıcında balkonda değil evin içinde olduğu,

balkondan sesler gelmeye başlayınca balkona çıkmak istediği ve olay sebebiyle yaralanmadığı, katılan ...’ın beyanlarına göre de annesi ...’ın balkonda olduğu, kendisinin ayağının birinin balkonda olduğu ve balkonda kalan ayağından yaralandığı, babası olan ...’ın ise balkonun bitişiğindeki odanın kapısının kenarında durduğu anlaşıldığından, sanığın katılan ...’a karşı öldürme kastı içinde hareket ettiğine ilişkin kesin bir delile ulaşılamadığından,

vasıftaki şüphe sanığın lehine değerlendirilerek silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106/2-a maddesi uyarınca cezalandırılması ve bu nedenle hükmün bozulmasına karar verilmesi gerektiğini düşündüğümden katılan ...’a karşı eylemin kasten öldürmeye teşebbüs olduğu yönündeki çoğunluk görüşüne katılmamaktayım.