Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/6853 K.2023/7883

Sanık hakkında katılan ...'a yönelik bozma üzerine hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğundan temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında katılan ...'ye yönelik bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Doğanhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli ve 2015/219 Esas, 2016/21 Karar sayılı kararı ile; a.

Sanık hakkında katılan ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, b.

Sanık hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Doğanhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli ve 2015/219 Esas, 2016/21 Karar sayılı kararının sanık ve katılan ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin 09.07.2020 tarihli ve 2020/6686 Esas, 2020/9194 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın cezasında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Doğanhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2021 tarihli ve 2020/86 Esas, 2021/91 Karar sayılı kararı ile; a.

Sanık hakkında katılan ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 6.740,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 20 eşit taksitte tahsiline, b.

Sanık hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 2.240,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 6 eşit taksit halinde tahsiline karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri, suçu işlemediğine, meşru savunmaya, ceza miktarına, lehe hükümlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... ile inceleme dışı sanıklar ... ve ......, ile katılanların bulunduğu taraf arasında çıkan kavgada, sanığın inceleme dışı diğer sanıklarla birlikte iştirak halinde katılanları yaraladığı anlaşılmıştır. 2. Sanık savunmaları, katılanlar ve tanıkların beyanları, katılanın yaralanmasına ilişkin adlî muayene raporları, kolluk güçleri tarafından düzenlenen tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A.

Sanık hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B.

Sanık hakkında katılan ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği tespit edilemediğinden meşru savunma koşullarının oluşmadığı,

lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkin gerekçenin yasal ve yerinde olduğu anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeye temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden Gerekçe bölümünde yer alan (A) paragrafında açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.