Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/6950 E. , 2024/6197 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2598 E., 2023/768 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönel
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/6950 E. , 2024/6197 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2598 E., 2023/768 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1.maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.05.2017 tarihli 2016/1020 Esas 2017/218 Karar sayılı görevsizlik kararı üzerine, Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2019 tarihli ve 2019/50 Esas, 2019/496 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1,35/2,29,62,53. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak kazanılmış hakkı gereğince 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 05.05.2023 tarihli ve 2019/2598 Esas, 2023/768 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1- (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına ve ceza miktarına ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın tartıştığı mağduru kovalayarak öldürücü bölgelerini hedef alarak bıçakladığı, mağdurun hayati tehlike geçirecek ve organlarından birinin işlevinin kaybına sebep olacak derecede yaralandığı olayda sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın eylemi ile orantılı şekilde ceza tayin edildiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 05.05.2023 tarihli ve 2019/2598 Esas, 2023/768 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2024 tarihinde karar verildi. K A R Ş I O Y İncelenen davada hukuki uyuşmazlık konusu olan husus sanık eyleminin nasıl vasıflandırılacağı yolundadır. Sanık ve mağdurun tanıştıkları alacak verecek yüzünden aralarında tartışma olduğu müştekiye sinirlenen sanığın mağduru kovalayarak metruk bir ev içerisinde bir kez bıçakladığı anlaşılmaktadır. Daire önüne gelen uygulamada sanık hakkında adam öldürmeye teşebbüs suçundan vasıflandırılma yapılmış ve ceza verilmiştir. Mevcut davada olayın meydana geldiği yer eylemin durması için sanık lehine herhangi bir engel halin bulunmaması sanığın sadece bir kez bıçakladıktan sonra eylemin kendiliğinden sonlandırması ve devam etmemesi dikkate alındığında adam öldürmeye teşebbüs suçunun oluşmayacağı açıktır. Zira tek bıçak darbesi vardır. Mağdurda ki yaralanmanın yeri tek başına vasfın değişmesi için yeterli olmadığı gibi zarar ve tehlikenin ağırlığı kıstasları TCK 61. madde kapsamında birer hareket noktası olup tek başına vasfı tanımlamaya yeterli değildir. Birinci Ceza Dairesinin kadim uygulamalarında da engel hal yoksa mağdurda en az iki hayati tehlike oluşturacak yaralanma varsa adam öldürmeye teşebbüs tanımlanması yapılmakta aksi halde eylem yaralama olarak tanımlanmaktadır. Bu nedenle sanık hakkında verilen karar da adam öldürmeye teşebbüs yerine adam yaralama nedeniyle bozma kararı düzenlenmesi gerekirken kararın onanması yolunda görüş açıklayan Sayın çoğunluğa katılmıyorum.