Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/6974 E. , 2025/3029 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/372 E., 2021/495 K SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Mağdur vekilinin temyiz istemi yönünden; mağdur ...'nun 11.12.2023 havale tarihli dilekçesi ile sanık hakkındaki şikâye
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/6974 E. , 2025/3029 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/372 E., 2021/495 K SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Mağdur vekilinin temyiz istemi yönünden; mağdur ...'nun 11.12.2023 havale tarihli dilekçesi ile sanık hakkındaki şikâyetinden ve temyiz isteminden vazgeçtiğini beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 243. maddesi gereğince şikayetten vazgeçme halinde katılma kararının hükümsüz kalacağı ve kararı temyiz etme hak ve yetkisi sona ereceğinden, mağdur vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ve 307/3. maddesi gereğince bozma üzerine verilen kararın Yargıtay tarafından incelenmesi gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2020 tarihli ve 2019/374 Esas, 2020/8 Karar sayılı kararı ile verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.06.2020 tarihli ve 2020/452 Esas, 2020/558 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2021/5033 Esas, 2021/10288 Karar sayılı ilâmı ile sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması yerine vasıfta yanılgıya düşülerek yazılı gerekçeyle kasten yaralama suçundan hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2021 tarihli ve 2021/372 Esas, 2021/495 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve kazanılmış hakkı dikkate alınarak 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi, aksi kanaatte sanık lehine kanuni ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın öldürme kastının bulunmadığına, alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasının ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ve katılanın temyiz hakkının bulunmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde 10 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuş ise de bu husus aleyhe temyiz bulunmadığından ve sonuç cezanın sanığın kazanılmış hakkı gereği 5 yıl 15 ay hapis cezası olarak belirlenmesi nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden, Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş ve anılan husus bozma nedeni yapılmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, sanığın adil yargılanma hakkının ihlal edilmediği, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, bozma ilâmına uyularak sanığın eylemine uyan suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak doğru biçimde belirlendiği, eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, ilk haksız eylemin sanıktan geldiği, mağdurdan sanığa yönelen etki-tepki dengesini bozacak nitelikte haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği ve sanık lehine uygulanabilecek başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu cezanın 5 yıl 15 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle, infazın belirlenen süre üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle sanığın 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. IV. KARAR A. Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Mağdur ...'nun 11.12.2023 havale tarihli dilekçesi ile sanık hakkındaki şikâyetinden ve temyiz isteminden vazgeçtiğini beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Kanun'un 243. maddesi gereğince şikayetten vazgeçme halinde katılma kararının hükümsüz kalacağı ve kararı temyiz etme hak ve yetkisi sona ereceğinden, hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan mağdur vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 242/1, 260/1 ve 298/1. maddeleri uyarınca oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2021 tarihli ve 2021/372 Esas, 2021/495 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının netice cezaya ilişkin bendinde yer alan "...sanığın neticeten 5 YIL 15 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibaresinin çıkartılması, yerine "sanık hakkındaki cezanın 5 yıl 15 ay hapis cezası üzerinden infazına," şeklindeki ibarenin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.04.2025 tarihinde karar verildi.