Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/7062 K.2024/4741

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/545 Esas, 2016/307 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin, 19.01.2021 tarihli ve 2020/17292 Esas, 2021/1383 Karar sayılı ilâmı ile dosyanın basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, kabul ve uygulamaya göre de infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde "sanık hakkındaki adli para cezasının ödenmemesi durumunda ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine" dair ihtarat yapılması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Bozma ilâmı üzerine İstanbul

22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2023 tarihli ve 2021/93 Esas, 2023/296 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulünün uygulandığı, sanık müdafiinin itirazı üzerine İstanbul

22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2023/355 Esas, 2023/726 Karar sayılı kararı ile genel hükümlere göre yapılan yargılama sonunda sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 29/1, 52/2. maddeleri uyarınca 3.336 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine ve vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olay tarihinde sanık ile katılanın trafikte sevk ve idarelerindeki araçlarla seyir halinde iken yol verme meselesi nedeniyle tartıştıkları, katılanın yaptığı el hareketinin haksız tahriki altında sanığın aracı ile katılanın aracının önüne geçerek katılanın aracını durdurduğu, aracından inip katılanın aracına doğru giderek önce katılana yumrukla vurduğu, sonrasında aracından aldığı sopa ile katılanın başına vurduğu ve katılanın başına aldığı darbe nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı anlaşılan olayda.

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, katılanın beyanı ile uyumlu adli rapor ve tanık beyanı uyarınca eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında bozma öncesi kurulan hükümde hükmedilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca birer ay arayla 10 eşit taksitte tahsiline karar verildiği, bu hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı halde, bozma sonrası kurulan hükümde adli para cezasının taksitlendirilmemesi suretiyle sanığın kazanılmış hakkının ihlal edilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de bu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle İstanbul

22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2023/355 Esas, 2023/726 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasına 5237 sayılı Kanun'un 52/2-3. maddelerinin uygulandığı paragraftan sonra gelmek üzere "Sanığın şahsi ve sosyal durumu dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının birer ay ara ile 10 eşit taksit halinde tahsiline,