Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/7165 K.2024/2511

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır 2. Çocuk Mahkemesinin, Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2020/7842 Esas, 2020/14857 Karar sayılı bozması üzerine verdiği 14.09.2021 tarihli ve 2020/842 Esas, 2021/883 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2022/5069 Esas, 2022/4527 Karar sayılı ilâmı ile özetle; hükmün gerekçesiz olması ve temel cezanın sonuç cezaya etkili olacak şekilde teşdiden belirlenmemesi nedenleriyle bozulmasına ve suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca dikkate alınmasına karar verilmiştir. 2. Diyarbakır

2. Çocuk Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/692 Esas, 2022/1051 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı dikkate alınarak neticeten 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hükmolunan cezanın, aynı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine ve aynı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 3 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, savunmalara neden itibar edilmediği hususunda gerekçe bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde mağdurun parkta oturduğu sırada yanına gelen suça sürüklenen çocuk ile konuşmaya başladıkları, konuşma sırasında mağdurun, suça sürüklenen çocuğa olay gününden birkaç gün önce neden arkadaşıyla kavga ettiklerini sorması üzerine tartışmaya başladıkları, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine suça sürüklenen çocuğun çocuğun cebinden çıkardığı ele geçirilemeyen bıçak ile mağduru alınan adlî rapora göre hayati tehlike geçirecek, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı belirtilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk savunması, mağdur beyanı, adlî raporlar, farik mümeyyiz raporu, sosyal inceleme raporu, suça sürüklenen çocuğa ait nüfûs ve adlî sicil kayıtları, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, anlaşıldığından, düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında kazanılmış hakkına ilişkin uygulama yapılırken, uygulama maddesinin 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesi son fıkrası yerine 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası olarak hatalı gösterilmesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ilâmı ve 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilâmı da gözetildiğinde aleyhe temyiz olmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca suça sürüklenen çocuk lehine kazanılmış hak oluştuğu görülmekle,

son hükümde verilen hapis cezasının ilk hükümde tayin edilen hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ilk hükümde tayin edilen hapis cezasının netice ceza şeklinde hükmedilmesi, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe başlığı altında (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle, Diyarbakır

2. Çocuk Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/692 Esas, 2022/1051 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi uyarınca hüküm fıkrasının (6) numaralı bendinde yer alan "CMK'nın 307/5 maddesi" ibaresinin çıkartılarak yerine "1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası" ibaresinin eklenmesi,