Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/7390 E. , 2024/7747 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1894 E., 2023/952 K. SUÇLAR : Kasten öldürme, suç delillerini gizleme HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması Sanıklar ...
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/7390 E. , 2024/7747 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1894 E., 2023/952 K. SUÇLAR : Kasten öldürme, suç delillerini gizleme HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması Sanıklar ... ve ... hakkında suç delillerini gizleme suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231/12. maddesi gereği karar tarihi itibariyle itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 /1. maddesinde yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır. Sanık ... hakkında suç delillerini gizleme suçundan kurulan hüküm yönünden; suçluyu ve suç delillerini gizlemek ve yok etmek eyleminin, delillerinin gizlendiği suça iştirak düzeyine ulaşabileceği ve delilleri gizlenen suçun yargılamasını etkileyerek suçun sübutunun ve vasfının değişmesine yol açabileceği ve bu şekilde katılanın menfaatini etkilemesinin söz konusu olması nedeniyle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan vekilinin bu hükmü suç vasfına ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla anılan hükmün suç vasfı ile sınırlı olarak temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmiştir. Sanıklar İbrahim ve Ahmet hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükümler yönünden; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca kükümlerin temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Şanlıurfa 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2022 tarihli ve 2019/763 Esas, 2022/293 Karar sayılı kararı ile; 1. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81, 29, 53. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, 3. Sanık ... hakkında suç delillerini gizleme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 281/1-3, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2022/1894 Esas, 2023/952 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik Cumhuriyet Savcısı, katılan vekili ile sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekillerinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların tasarlayarak kasten öldürme suçundan cezalandırılmaları ve haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastının bulunmadığına, meşru savunmaya, daha fazla haksız tahrik indirimi yapılması ve takdiri indirim nedeninin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, kasten öldürme eyleminin sanık ... , suç delillerini gizleme eyleminin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suçların vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, sanık ... yönünden suçta kullanılan silahın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, atış mesafesi ve isabet yerleri, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, sanığın eylem sırasında ve sonrasında sergilediği tutum ve davranışlar nazara alındığında suç vasfının kasten öldürme olarak kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanık ... 'in öldürme kararını ne zaman aldığı ve belirli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı bu itibarla olayda tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre, sanık ... hakkında mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, kasten öldürme suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan maktulden sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, sanık ... hakkında takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, katılan vekillerinin ve sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR A. Sanıklar ... ve ... hakkında suç delillerini gizleme hakkında suçundan verilen kararlar yönünden; 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231/12. maddesi gereği karar tarihi itibariyle itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264/1. maddesinde yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B. Sanık ... hakkında suç delillerini gizleme suçundan kurulan hüküm yönünden; Katılan vekilinin, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2022/1894 Esas, 2023/952 Karar sayılı kararında yönelik temyiz isteminin suç vasfı ile sınırlı olarak incelenmesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 298. gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, C. Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2022/1894 Esas, 2023/952 Karar sayılı kararında katılan vekilleri ve sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde karar verildi.