Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/7715 K.2024/3816

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesi değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2014/745 Esas, 2016/261Karar sayılı kararının katılan vekili, sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin, 15.09.2020 tarihli ve 2020/8543 Esas, 2020/10713 Karar sayılı ilâmı ile mağdurun hayati tehlike geçirdiğine ilişkin delil bulunmadığı gibi, vücüdunda kemik kırığı oluşacak şekilde de yaralanmadığı, sadece yüzde sabit iz oluşturduğu halde sanık hakkında TCK 87/1-c maddesi yerine 87/1-d maddesi ile hüküm kurulması, sanık hakkında temel cezadan 86/1 maddesi yerine 86/2 maddesi gereğince belirlenmesi, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 87/1-d maddesinin uygulanması, 53 maddesinin yanlış uygulanması nedenleri nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2.Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2020/1061 Esas, 2021/1154 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 87/1-son, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 3.Adana

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2020/1061 Esas, 2021/1154 Karar sayılı kararının, katılan vekili, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 30.06.2022 tarihli ve 2022/4174 Esas, 2022/5974 Karar sayılı ilâmı ile, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 87/1-son maddesinin uygulanması nedeniyle bozulmasına, 4.Adana

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2022/711 Esas, 2022/718 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 87/1-son, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Taraflar arasında geçmişe dayalı bir husumet bulunduğunun anlaşıldığı, bu sebeple yaşanan tartışmada sanık ...'nın katılan ...'u kesici delici alet ile, basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve yüzde sabit iz olacak şekilde yaraladığı, anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelemesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) paragrafında açıklanan nedenlerle Adana