Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/817 K.2023/400

Kasten yaralama suçundan sanık ... hakkında, ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2021 tarihli ve 2021/1042 Esas, 2021/1296 Karar sayılı kararı ile hükmedilen 3 ay 11 gün hapis cezasının infazı sırasında, hükümlünün talebi üzerine verilen cezanın 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 110/2-c maddesi uyarınca konutta çektirilmesine ilişkin ... İnfaz Hakimliğinin 25.11.2021 tarihli ve 2021/9577 Esas, 2021/9612 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.12.2021 tarihli ve 2021/1851 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.12.2022 tarihli ve 94660652-105-55-28941-2021-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2023 tarihli ve 2022/156395 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2023 tarihli ve 2022/156395 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108/3 ve 7242 sayılı Kanun'un 18 inci maddesi ile değişik 14/2-a maddeleri gereğince ikinci defa mükerrir olanların cezalarının, koşullu salıverilme hükümleri uygulanmaksızın kapalı ceza infaz kurumlarında çektirileceğine ilişkin düzenleme ve yine anılan Kanun'un 110 uncu maddesinin beşinci fıkrasında, "Cezanın özel infaz usulüne göre çektirilmesine karar verilenler hakkında tabi oldukları infaz rejimine göre koşullu salıverilme hükümleri uygulanır..." şeklindeki,yedinci fıkrasında da,

"...bu hâlde infaza açık ceza infaz kurumunda devam edilir." şeklindeki düzenlemeler birlikte dikkate alındığında, ikinci kez mükerrirlerin koşullu salıvermeden yararlanamayacak olmaları ile açık ceza infaz kurumuna ayrılma haklarının bulunmaması nedeniyle ikinci defa mükerrir hükümlülere de özel infaz usullerinin uygulanamayacağı ve dolayısıyla hükümlü hakkındaki cezanın infazının kalan kısmının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 110/2-c maddesi uyarınca konutta çektirilmesine dair anılan karara yapılan itirazın kabulü ile kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde itirazın reddine

karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 ncu maddesine göre; "1.Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. 2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

3.Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindedir. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108/3 ve 7242 sayılı Kanun'un 18 inci maddesi ile değişik 14/2-a maddeleri uyarınca ikinci defa mükerrir olanların koşullu salıvermeden yararlanamayacak olmaları ve açık ceza infaz kurumuna ayrılma haklarının bulunmaması nedeniyle, bu hükümlüler hakkında özel infaz usullerinin uygulanmasının mümkün olmadığı anlaşılmakla, somut olayda ikinci kez mükerrir olan hükümlü hakkında özel infaz usulünün uygulanmasına dair verilen karar kanuna aykırı olduğundan, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 07.12.2021 tarihli ve 2021/1851 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,