Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/8208 K.2023/7893

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İpsala Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2015 tarihli ve 2015/75 Esas, 2015/352 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İpsala Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2015 tarihli ve 2015/75 Esas, 2015/352 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin 11.09.2019 tarihli ve 2019/6420 Esas, 2019/15724 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, adlî sicil kaydı da okunmadan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İpsala Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2021 tarihli ve 2019/444 Esas, 2021/698 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin, suçun unsurlarının oluşmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, meşru savunmaya, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, ertelemeye ve seçenek yaptırımlara ilişkin hükümlere, tekerrür hükümlerinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, kanun yolunun hatalı gösterildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü taraflar arasında çıkan tartışma sırasında sanığın şikayetçiyi basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır. Olayın başlangıç nedenini her iki tarafça da farklı anlatılması karşısında ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenememiştir. 2. Sanık üzerine atılı suçu tevil yoluyla ikrar etmiştir.

Şikayetçi ve tanıkların beyanları ile şikayetçinin yaralanmasına ilişkin adlî muayene raporu dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında şikayetçi ...'a yer verilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendine aykırı davranılmışsa da, bu husus mahallinde tamamlanabilecek yazım eksikliği olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği tespit edilemediğinden meşru savunma koşullarının oluşmadığına, tekerrüre esas alınan kasıtlı bir suç olan sahtecilik suçundan hükmolunan 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının 08.05.2013 tarihinde kesinleşmesinden sonra temyize konu kasten yaralama suçunu 27.09.2014 tarihinde işlediği gözetildiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanma şartlarının oluştuğu, mükerrir olan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme ve seçenek yaptırımlara ilişkin hükümlerin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediği,

kanun yolu hatalı gösterilmişse de hak kaybı yaşanmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR