Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/8309 K.2024/2672

Kasten öldürmeye teşebbüs ve nitelikli yağma suçlarından sanık ...'un, 5237 sayılı Kanun'un 81, 35, 149 uncu maddenin birinci fıkrasının (a), (c) ve 62 nci maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay ve 8 yıl 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.12.2013 tarihli ve 2009/82 Esas, 2013/386 Karar sayılı kararı ile ilgili olarak.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 16.08.2023 tarihli ve 94660652-105-63-5817-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.09.2023 tarihli ve 2023/94952 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.09.2023 tarihli ve 2023/94952 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“Dosya kapsamına göre, 1-Alt sınırı 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektiren kasten öldürmeye teşebbüs ve nitelikli yağma suçlarından yargılanan sanığın bizzat duruşmada müdafii de hazır bulundurulmak suretiyle savunması alınmadan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 193-196 ve 150/3 üncü maddelerine aykırı davranılması suretiyle hüküm kurulmasında, 2-Sanık ... ile inceleme dışı sanıklar ... ve ...'in mağdurlar ile buluşmaya karar verdikten sonra araç ile olay yerine geldikleri, sanıkların mağdurları görmesine rağmen yanlarına gitmeyerek yaklaşık 100 metre mesafede durarak ateş etmeye başladıkları,

ancak ateş etmelerine rağmen birbirlerinin yanlarına gitmedikleri, ellerinde bulunan silahların niteliği ve mağdurda herhangi bir yaralanmanın olmaması hususları nazara alındığında, inceleme dışı sanıklar yönünden yapılan temyiz incelemesinde Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 13/12/2021 tarihli ve 2021/11954 Esas, 2021/14905 Karar sayılı ilâmında da kabul edildiği üzere, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları. (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

Şeklinde düzenlenmiştir. 2. Hükümlü hakkında, kasten öldürmeye teşebbüs ve nitelikli yağma suçlarından cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı anlaşılmakla, alt sınırı 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçtan yargılanan sanığın bizzat duruşmada müdafii de hazır bulundurulmak suretiyle savunması alınmadan, hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 193, 196 ve 150 nci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı davranıldığı,

buna rağmen hükmün kesinleştirilerek infaza verildiği anlaşılmakla, verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebinin bu sebeple yerinde olduğu ancak usule ilişkin bozma sebebine göre kanun yararına bozma istemindeki suç vasfı ile ilgili istem konusunda bu aşamada değerlendirme yapılmamıştır.

III. KARAR