Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/8424 K.2025/191

Karasu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2021/366 Esas, 2022/221 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-(e), 87/2-(b) ve 53/1 maddeleri uyarınca 12 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 15.03.2023 tarihli ve 2022/1307 Esas, 2023/511 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık ... hakkında katılan ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-(e), 87/2-(b), 29/1 ve 53/1 maddeleri uyarınca 9 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın cezasında haksız tahrik indirimi yapılmasının hatalı olduğuna, katılan lehine eksik vekalet ücretine hükmedildiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; katılandaki organ işlev yitirilmesi ile sanığın eylemi arasında illiyet bağı kesin olarak tespit edilmeden sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun’un 87/2-(b) maddesi uyarınca artırım yapılmasının, sanığın cezasında takdiri indirim yapılmamasının ve temel cezanın üst sınırdan belirlenmesinin hatalı olduğuna, sanığın cezasında fazla artırım yapıldığına, İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada iddia makamının sevk maddesi bildirmeden önceki mütalaalarını tekrar etmesinin, sanığa zorunlu müdafii atanmamasının usul ve kanuna aykırı olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı,

İlk Derece Mahkemesince sanığa zorunlu müdafii atanmaması ve iddia makamının hüküm celsesinde sunduğu mütalaada sevk maddelerine yer verilmemesi kanuna aykırı ise de bu hususlara ilişkin eksikliklerin istinaf aşamasında yapılan yargılamada giderildiği, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, yapılan yargılamada sanığın savunma hakkının ihlal edilmediği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın eylemi ile katılanda meydana gelen organ işlevinin yitirilmesi niteliğindeki yaralanma arasından illiyet bağının bulunduğu,

bu nedenle sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 87/2-(b) maddesi uyarınca iki kat artırım yapılmasında isabetsizlik bulunmadığı, sanığın, katılanı yaşamsal tehlike geçirecek, kemik kırığı ve organ işlev yitirilmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda, birden fazla nitelikli hal ihlali ile suç işleyen sanık hakkında, temel cezanın meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre hakkaniyete uygun şekilde üst sınırdan belirlenmesinin dosya kapsamına uygun düştüğü, katılanın, eşine küfür ettiğini öğrenen sanığın katılanı yaralaması eyleminde haksız tahrik koşullarının oluştuğu,

sanığın cezasında haksız tahrik nedeniyle asgari oranda indirim yapılmasında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, karar tarihi itibarıyla kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine 2022-2023 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücreti belirlenmesinin yerinde olduğu anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 15.03.2023 tarihli ve 2022/1307 Esas, 2023/511 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karasu