Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/853 E. , 2024/6572 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2869 E., 2022/114 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/853 E. , 2024/6572 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2869 E., 2022/114 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.07.2019 tarihli ve 2019/158 Esas, 2019/248 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık ... hakkında katılana yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1, 53 maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b. Sanık ... hakkında katılana yönelik nitelikli kasten yaralamaya yardım suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 39/1-2.a, 29/1, 62/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.01.2022 tarihli ve 2019/2869 Esas, 2022/114 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin Cumhuriyet savcısı (sanık ... lehine), sanıklar müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; anılan Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; a. Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b. Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53, 58/6-7. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın öldürme ya da yaralama kastı olmadığına ve incelemede tespit edilecek diğer temyiz sebeplerine ilişkindir. 2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın meşru savunma hükümlerinden yararlandırılması gerektiğine, suç vasfına, delillerin hatalı ve sanık aleyhine değerlendirildiğine, sanığın öldürme ya da yaralama kastının olmadığına, sanığın iştirak iradesi içerisinde olmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Sanık ...'ın 18 yaşından büyük olan kızı ...'ın, katılan ...'ın sahibi olduğu ... isimli spor merkezinde yaklaşık bir ay işçi olarak çalıştığı ancak sigortası yapılmadığı için işten ayrıldığı, çalıştığı süreye ilişkin kendisine ödeme yapılmadığı, bu ücreti almak için bir müddet taleplerini iletmesine rağmen kısmen ücretini alabildiği, kalan kısım için ise bir süre daha uğraşmasına rağmen tahsil edemediği, babası olan sanık ...'ın bu sebeple katılanı telefonla aradığı, telefonda para alacağından dolayı yaşanan tartışma sırasında karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri, telefon görüşmelerinin birkaç kez daha yapıldığı, sanık ...'ın kardeşi olan sanık ...'nin da durumdan haberdar olduğu, telefon görüşmelerine şahit olan ...'nın telefonu sanık ...'dan alarak katılanla konuştuğu ve katılanın telefonda kendisine hakaret ettiği, bunun üzerine tarafların yüzyüze görüşmek için sözleştikleri, sanık ...'ın evinde bulunan av tüfeğini alarak beraberinde diğer sanık ... ile beraber suç mahaline gittikleri, katılan ...'in ise yanında oğlu ..., arkadaşları olan tanıklar ... ve ... ile birlikte sanıkların yanına gittikleri, olay yerinde sanıkların birlikte araçtan indikleri, sanık ...'ın av tüfeği ile önce bir el havaya, daha sonra yakın mesafeden katılanın inguinal bölgesine doğru bir el ateş ettiği, katılanın aldığı isabet neticesinde yere düştüğü ve bunun üzerine sanıkların olay yerinden uzaklaştıkları, katılanın hayati tehlike geçirecek, orta (3.) derecede kemik kırığına sebebiyet verecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık ... tarafından asli fail olarak gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eylemlere uyan suç vasıflarının ve bozma sebebi saklı kalmak üzere yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma hükümlerinin uygulama olanağının bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, olay tarihinde sanıklar ... ve ...'nın katılan ... ile buluşmak üzere sözleştikleri, sanık ...'ın önce evine gittiği ve av tüfeğini aldığı, sanık ... ile birlikte araca binerek olay mahalline gittikleri, sanıkların her ikisinin de araçtan indiği, sanık ...'ın elindeki av tüfeği ile önce bir el havaya, daha sonra yakın mesafeden katılanın inguinal bölgesine ateş ettiği, katılanın yere düşmesi ile sanıkların ikisinin de araca binip olay yerinden uzaklaştıkları, katılanın hayati tehlike geçirecek, orta (3.) derecede kemik kırığına sebebiyet verecek şekilde yaralandığının anlaşıldığı olayda, sanık ...'nın sanık ...'ın eylemine fail olarak iştirak etmeksizin, suç işleme kararını kuvvetlendirmek ve suçun işlenmesi sırasında cesaret verip yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak suretiyle yardım ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'nın, sanık ...'ın kasten öldürmeye teşebbüs suçuna 5237 sayılı Kanun'un 39. maddesi uyarınca yardım eden sıfatıyla iştirak ettiği düşünülmeden, yazılı biçimde asli fail olarak cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR 1. Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.01.2022 tarihli ve 2019/2869 Esas, 2022/114 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, 2. Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri "iştirakin derecesi" yönünden yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.01.2022 tarihli ve 2019/2869 Esas, 2022/114 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2 maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde karar verildi.