Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/8646 K.2024/4634

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kınık Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2015/315 Esas, 2016/93 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 62/1, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

2. Kınık Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2015/315 Esas, 2016/93 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 01.07.2020 tarihli ve 2020/5065 Esas, 2020/8305 Karar sayılı kararı ile " Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Kınık Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/24 Esas ve 2009/103 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun,

sanığın 18 yaşından küçük iken işlenmiş olması nedeniyle TCK'nin 58/5. maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi ve sanığın adli sicil kaydına konu tekerrüre esas olabilecek başka ilamının da bulunmadığı gözetilmeksizin verilen hapis cezasının TCK'nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi ve kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak,

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Kınık Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2023 tarihli ve 2023/527 Esas, 2023/438 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-e, 62/1 ve 53/1-2-3 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sübut’a, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olay tarihinde gayri resmi evli olan sanık ile mağdur ... arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü esnada sanığın mağduru saçını çekmek ve silahtan sayılan sehpayla vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı olayda.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mağdur beyanı ve bununla uyumlu adli muayene raporlarının içeriği karşısında sabit olduğu anlaşılan kasten yaralama suçuna ilişkin bozma üzerine verilen, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR