Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/9157 K.2025/1993

Sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-(d) maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. Sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 21. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.07.2023 tarihli ve 2022/359 Esas, 2023/230 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 24.10.2023 tarihli ve 2023/1596 Esas, 2023/1624 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili, sanık ve müdafi, Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma hükümlerinin uygulanarak sanık hakkında beraat kararı verilmesi, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. 2. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; tasarlama hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunma hükümlerinin yasal şartlarının oluşmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

sanığın öldürme kararını ne zaman aldığı ve eylemini belirli bir hazırlıkla gerçekleştirdiğinin kesin olarak tespit edilemediği oluşan şüpheli durum sanık lehine değerlendirilerek olayda tasarlama şartlarının yasal unsurlarının oluşmadığı, maktulden sanığa yönelen haksız bir söz ya da eylem bulunmadığından sanık lehine haksız tahrik indiriminin uygulanma koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,

takdiri indirim hükümlerinin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yeterli ve yerinde gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya içeriği dikkate alındığında sanığın akıl hastalığı ve cezai ehliyeti hususunda Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek suçu işlediği sırada akli durumu ve cezai ehliyeti konusunda Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesince müşahadeye tabi tutularak rapor tanzim edilmesinden sonra Adli Tıp 4. İhtisas Kurulundan rapor alınması, düzenlenen raporlar arasında çelişki bulunması halinde Adli Tıp

1. Üst Kurulundan aldırılacak rapora göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, bilimsel ve teknik görüş bildirme görev ve yetkisi olup olmadığına ilişkin denetim imkanı vermeyen Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Dahili Tıp Bilimleri Bölümü Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 17.02.2023 tarihli rapor ile yetinilerek eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

1. Sanık Hakkında Kasten Yaralamaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan İncelemede 5271 sayılı Kanunu’nun 286/2-(d) maddesinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin,

5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2. Sanık Hakkında Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan İncelemede Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi eksik inceleme yönünden yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 24.10.2023 tarihli ve 2023/1596 Esas, 2023/1624 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca Ankara 21. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi