Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/93 K.2024/2624

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Amasya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2021 tarihli ve 2020/311 Esas, 2021/242 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura karşı kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.04.2022 tarihli ve 2021/1950 Esas, 2022/1063 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının(aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında mağdura karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası,

aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde sanık ile mağdurun aynı düğünde bulundukları, sanığın alkollü olması nedeniyle mağdurun uyarmak amacıyla sanığı kenara götürüp alkollü olması nedeniyle konuştuğu, sanığın düğün alanını terk etmekte direndiği, düğünde bulunan vatandaşların da mağdur ile sanığın yanına geldiği,

mağdurun düğün alanına döndükten bir süre sonra sol dizinde kanama olduğunu fark ettiği, mağdurun olay nedeniyle basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir şekilde yaralandığı ve sanığın mağduru ele geçirilemeyen bir cisimle yaraladığı iddiasıyla açılan kamu davasında sanığın üzerine atılı suça yönelik cezalandırılmasına yetecek her türlü şüpheden uzak, yeterli, kesin, inandırıcı, somut delil veya delillerin elde edilemediği ve sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, mağdurun beyanları, tanık anlatımı, Suluova Devlet Hastanesince düzenlenen 23.08.2020 tarihli adli muayene raporu, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Mağdurun olay günü arkadaşının oğlunun sünnet düğününe katıldığı, sanığın da aynı düğüne alkollü bir şekilde geldiği, alkolün etkisi ile misafirleri rahatsız etmesi nedeniyle mağdurun sanığı uyarması üzerine aralarında tartışma çıktığı, tartışma sırasında sanığın elinde gizlediği kesici bir cisimle mağduru sol diz iç kısmında kesi oluşturacak ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, sanığın aşamalardaki savunmaları, mağdurun soruşturma aşamasında olaydan hemen sonra sıcağı sıcağına alınan beyanı, kovuşturma aşamasındaki anlatımları ve bu anlatımları ile uyumlu adli raporundaki bulgular ile tanık Ömer S.'nin aşamalardaki anlatımları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olduğundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının kanuni bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,

sanık ile mağdur arasında yaşanan ve düğünde bulunanlarca ayrılan tartışmadan sonra sanığın kaçarak uzaklaşmasının ardından mağdurun yaralandığını fark ettiği olayda mağdurun soruşturma aşamasında alınan beyanı, yaralanmasına ilişkin adli rapor içeriği ve tanık beyanı ile eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.04.2022 tarihli ve 2021/1950 Esas, 2022/1063 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Amasya 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,