Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/9331 K.2024/5199

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Katılan ... vekilinin duruşmalı inceleme talep etme hak ve yetkisi bulunmadığı, sanık müdafiinin ise süresinde duruşmalı inceleme talebinde bulunmadığı anlaşıldığından, duruşmalı inceleme taleplerinin 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca ayrı ayrı reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2010 tarihli ve 2010/45 Esas, 2010/313 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 39/1, 29/1, 62/1 ve 53 maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Kahramanmaraş

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2010 tarihli ve 2010/45 Esas, 2010/313 Karar sayılı kararının katılanlar vekili, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı (lehe) tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 03.10.2012 tarihli ve 2011/6970 Esas, 2012/7167 Karar sayılı kararı ile "sanığın fiil üzerinde diğer sanıklar ile birlikte ortak hakimiyet kurarak suça asli fail olarak iştirak ettiği" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Kahramanmaraş

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2013 tarihli ve 2012/233 Esas, 2013/346 Karar sayılı direnme kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 39/1, 29/1, 62/1 ve 53 maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4.Kahramanmaraş

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2013 tarihli ve 2012/233 Esas, 2013/346 Karar sayılı kararının katılanlar vekili, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı (aleyhe) tarafından temyizi üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 21.04.2022 tarihli ve 2017/1-495 Esas, 2022/317 Karar sayılı kararı ile "sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçuna yardım etmeden verilen mahkûmiyet hükmünün, sanığın oğulları olan diğer sanıklar... ve ...’ın gerçekleştirmiş oldukları kasten öldürme suçuna TCK’nın 37/1. maddesi kapsamında “müşterek fail” olarak iştirak ettiğinin gözetilmemesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.06.2023 tarihli ve 2022/265 Esas, 2023/60 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 29/1, 62/1 ve 53 maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... vekilinin temyiz nedenleri, haksız tahrike, takdiri indirim nedenlerine, vesaireye, 2.Sanık müdafiinin temyiz nedenleri, eksik inceleme ile karar verildiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suç vasfına, meşru savunma ve sınırın aşılmasına, vesaireye ilişkindir.

III. GEREKÇE

1412 sayılı Kanun'un 326/3-2.cümlesi uyarınca Yargıtay Ceza Dairelerinin bozma kararlarına karşı İlk Derece Mahkemelerince verilen direnme kararları üzerine verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarına karşı tekrar direnme kararı verilmesinin mümkün olmadığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.06.2023 tarihli ve 2022/9-255 Esas, 2023/363 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, fail ve fiil yönünden itiraz/temyiz nedenlerine bağlı olmaksızın kararı her yönüyle inceleyerek karar verdiği anlaşıldığından, bu kapsamda Mahkemece bozma ilamına uyularak verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş