Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/9468 E. , 2024/7387 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/110 E., 2023/361 K. SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım etme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hü
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/9468 E. , 2024/7387 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/110 E., 2023/361 K. SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım etme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, 307/3. maddesinin gereğince bozma üzerine verilen kararın Yargıtay tarafından incelenmesi gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.10.2017 tarihli ve 2017/221 Esas, 2017/317 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında maktule karşı kasten öldürme ve kasten öldürmeye yardım etme suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.12.2017 tarihli ve 2017/1087 Esas, 2017/1038 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 06.11.2019 tarihli ve 2019/3273 Esas, 2019/4762 Karar sayılı ilâmı ile temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanmasına karar verilmiştir. B. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 06.11.2019 tarihli ve 2019/3273 Esas, 2019/4762 Karar sayılı ilâmına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.03.2020 tarihli ve 2019/78162 sayılı kararı ile itiraz edilmesi üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26.01.2023 tarihli, 2020/1-305 Esas, 2023/34 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesi kararının kaldırılması ve sanıklar hakkında maktule yönelik kasten öldürme eylemlerinde haksız tahrik nedeniyle makul oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi gerekçesiyle hükümlerin bozulmasına dosyanın 5271 sayılı Kanun'un 304/2-(a) maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. C. İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2023 tarihli ve 2023/110 Esas, 2023/361 Karar sayılı kararı ile, 1. Sanıklar ... ve ... hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, 2. Sanık ... hakkında maktule karşı kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 39/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; hükmün gerekçesinin yetersiz olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanıkların cezasında haksız tahrik indirimi yapılmasının hatalı olduğuna, sanıkların cezalarında lehe hükümlerin uygulanmaması ve indirim yapılmaması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ...'ün temyiz istemi özetle; beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. 3. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, haksız tahrik indiriminin az yapılarak fazla ceza tayin edildiğine, meşru savunma koşullarının değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir. 4. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın suça yardım düzeyinde dahi iştirakinin olmadığına, sanığın cezalandırılmasının hatalı olduğuna, temel cezanın alt sınırdan tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, eylemin sanıklar ... ve ... tarafından asli fail olarak gerçekleştirildiğinin dosya kapsamındaki delillerle saptandığı, sanık ...'ın eyleme yardım eden olarak iştirak ettiği, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının kanuni bağlamda ve gerekçesi gösterilerek somut olaya uygun şekilde belirlendiği, meşru savunma müessesesinin uygulanması için saldırı teşkil eden ilk hareketin sanıktan kaynaklanmaması, saldırı ile savunma arasında orantılılık bulunması gibi kriterlerin aranacağı, somut olayda ise ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı hususundaki şüphenin sanıklar lehine yorumlanmasıyla sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği bu nedenle meşru savunma koşullarının oluşmadığı, ayrıntılarına Hukuki Süreç başlığının (2) numaralı bendinde yer verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararı doğrultusunda sanıkların cezalarında haksız tahrik indirimi yapılmasında ve belirlenen indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı, sanıklar hakkında takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2023 tarihli ve 2023/110 Esas, 2023/361 Karar sayılı kararında katılan vekili, sanık ..., sanıklar ... ve ... müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2024 tarihinde karar verildi.