Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/9539 K.2024/1182

Uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma suçundan ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.05.2006 tarihli ve 2004/180 Esas, 2006/90 Karar sayılı kararı ile 10 yıl hapis cezasına hükümlü ...'ın, bu cezasının 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'a göre infazı sırasında, ...

8. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.05.2008 tarihli ve 2008/327 değişik ... sayılı kararı ile 647 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi gereğince 28.05.2008 tarihinden itibaren koşullu salıverilmesini müteakip, bihakkın tahliye tarihi olan 23.05.2014 tarihinden önce denetim süresi içinde 20.09.2008 tarihinde işlediği karşılıksız yararlanma suçundan ...

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2013 tarihli ve 2012/596 Esas, 2013/45 Karar sayılı kararı ile 1 yıl hapis cezasına mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi sebebiyle, koşullu salıverilmenin geri alınmasına, ikinci suçun işlendiği 20.09.2008 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 23.05.2014 tarihi arasındaki sürenin aynen infazına ilişkin ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.01.2015 tarihli ve 2004/180 Esas, 2006/90 Karar sayılı kararını takiben, ...

Cumhuriyet Başsavcılığının 15.03.2022 tarihli talebi ile "denetim süresi içinde işlenen bu suç ile ilgili Mahkemesince

karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği ancak, hükümlünün 12.12.2009 tarihinde işlediği suçtan ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2010 tarihli ve 2010/68 Esas, 2010/845 Karar sayılı kararı ile 1 yıl hapis cezasına ve 31.01.2014 tarihinde işlediği suçtan ...

5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2015 tarihli ve 2014/85 Esas, 2015/116 Karar sayılı kararı ile 6 ay hapis cezasına mahkûm edildiği ve her iki suçu da denetim süresinde işlemesi sebebiyle ilk suç ile ilgili verilen hapis cezasının iki katı süresinin ve ikinci suç ile ilgili verilen hapis cezasının suç tarihi ile bihakkın tahliye tarihleri arasındaki sürenin aynen infazına" şeklindeki talebinin, 31.01.2014 tarihinde işlenen suçun denetim süresi içerisinde işlenmediğinden bahisle kısmen kabulü ile yalnızca denetim süresi içinde 12.12.2009 tarihinde işlenen ...

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2010 tarihli ve 2010/68 Esas, 2010/845 Karar sayılı kararına konu 1 yıl hapis cezasının iki katı olan 2 yıllık sürenin aynen infazına dair ... İnfaz Hâkimliğinin 31.03.2022 tarihli ve 2022/5765 Esas, 2022/7226 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.07.2022 tarihli ve 2022/906 değişik ... sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20.11.2023 tarihli ve 94660652-105-34-23150-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.12.2023 tarihli ve 2023/124186 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.12.2023 tarihli ve 2023/124186 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 02.04.2021 tarihli ve 2019/3614 Esas, 2021/5910 Karar sayılı ilâmında “…Hükümlünün infaza konu cezasından dolayı koşullu salıverilme hakkından yararlanabilmesi bakımından infaz kurumunda geçirilmesi gereken sürenin belirlenmesinde 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun hükümleri uyarınca yapılan uygulamanın 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun hükümlerine göre yapılacak uygulamaya göre lehe olduğundan,

somut olayda 5275 sayılı Kanun hükümlerine göre değil 765 sayılı TCK'nin 17 nci maddesi hükümlerine göre koşullu salıverilme kararının geri alınmasına karar verilmesi gerektiği, koşullu salıverilme ile ilgili uygulama bakımından 647 sayılı Kanun hükümleri ile 5275 sayılı Kanun hükümlerinin sadece lehe olan bölümlerinin alınıp karma uygulama yapılmasının mümkün olmadığı, hükümlerin bir bütün olarak uygulanmasının zorunlu olduğu..”şeklinde belirtildiği üzere,

Dosya kapsamına göre, her ne kadar ...

İnfaz Hâkimliğinin 31.03.2022 tarihli kararı ile hükümlü hakkında koşullu salıverildikten sonra belirlenen denetim süresinin infaz hukukuna girdiği ve derhal uygulanması gerektiği, denetim süresinin ise 5275 sayılı Kanun'un 107 nci maddesinin altıncı (7242 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi) fıkrasına göre ceza infaz kurumunda geçirdiği sürenin yarısı olarak uygulanacağı, hükümlünün koşullu salıverilme için yatması gereken sürenin 4 yıl 5 gün, denetim süresinin ise 2 yıl 2 gün ve denetim süresi sonunun 30.05.2010 olduğu,

ikinci işlenen suçun denetim süresi dışında kaldığından bahisle koşullu salıverilmenin geri alınmasına dair talebin kısmen kabulüne, yalnızca denetim süresi içinde işlenen 12.12.2009 tarihli suça konu 1 yıl hapis cezasının iki katı olan 2 yıllık sürenin aynen infazına ilişkin karar verilmiş ise de. 5275 sayılı Kanun'un 107 nci maddesinin altıncı fıkrasındaki düzenleme ile toplam ceza miktarını aşabilecek şekilde mahrumiyetlerin önüne

geçmenin amaçlandığı ve denetim süresinin cezaevinde geçirilecek sürenin yarısı kadar belirlendiği, hükümlünün cezasının, 647 sayılı Kanunun 19 uncu maddesi uyarınca 1/2 ve ayda 6 gün indirimli olarak infaz olacak şekilde tanzim olunduğu, bihakkın tahliye tarihinin 23.05.2014 olduğu, hükümlünün cezaevinde geçirmesi gereken sürenin hesabının 647 sayılı Kanun'a göre belirlendiği anlaşılmakla, infaz hukukunda hükümlünün ceza evinde geçirmesi gereken süre ile koşullu salıverildikten sonra belirlenen denetim süreleri bakımından lehine olan hükümlerin alınarak karma bir uygulama yapılmasının mümkün olmadığı,

647 sayılı Kanun’un hükümlünün ceza evinde geçirmesi gereken süre bakımından da lehe olduğu, çapraz ve karma bir uygulama yapılamayacağının anlaşılması karşısında, denetim süresinin 5275 sayılı Kanun'a göre tayin edilemeyeceği ve hükümlünün koşullu salıverildikten sonra belirlenen denetim süresinin 647 sayılı Kanun'a göre belirlenmesi gerektiği, bu sürenin ise bihakkın tahliye tarihi olan 23.05.2014 olacağı, bu haliyle hükümlünün 31.01.2014 tarihinde işlemiş olduğu kasıtlı suçun denetim süresi içerisinde işlenmiş olacağı gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları; (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. (2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar. Şeklinde düzenlenmiştir.

2. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 26.12.2007 tarihli ve 2007/7-4861-4903 sayılı müddetnamesine göre, 10 yıl hapis cezasının infazı amacıyla, 26.05.2004 tarihinde ceza infaz kurumuna alınan hükümlünün, cezasından 647 sayılı Kanunun 19 ve ek 2 nci madde hükümleri uyarınca ½ oranında ve ayda 6 gün indirim yapılmak suretiyle koşullu salıverilme tarihinin 28.05.2008, bihakkın tahliye tarihinin ise 23.05.2014 olarak belirlendiği, ...

8. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.05.2008 tarihli ve 2008/327 değişik ... sayılı kararı ile 28.05.2008 tarihinden geçerli olmak üzere koşullu salıverilmesine karar verildiği, hükümlünün koşullu salıverildikten sonra bihakkın tahliye tarihi olan 23.05.2014 tarihinden önce denetim süresi içerisinde 12.12.2009 tarihinde işlediği 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan 1 yıl hapis, 31.01.2014 tarihinde işlediği hükümlü ya da tutuklunun kaçması suçundan 6 ay hapis cezasına mahkum olduğu anlaşılmıştır.

3. Hükümlünün infaza konu cezasından dolayı koşullu salıverilme hakkından yararlanabilmesi bakımından infaz kurumunda geçirilmesi gereken sürenin belirlenmesinde 647 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yapılan uygulamanın 5275 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılacak uygulamaya göre lehe olduğu, koşullu salıverilme ile ilgili uygulama bakımından 647 sayılı Kanun hükümleri ile 5275 sayılı

Kanun hükümlerinin sadece lehe olan bölümlerinin alınıp karma uygulama yapılmasının mümkün olmadığı, hükümlerin bir bütün olarak uygulanmasının zorunlu olduğu, denetim süresi ile ilgili 5275 sayılı Kanunun 107. maddesinin altıncı fıkrasında 7242 sayılı Kanunun 48. maddesi ile yapılan değişiklik öncesi "Koşullu salıverilen hükümlünün tabi tutulacağı denetim süresi, yukarıdaki fıkralara göre infaz kurumunda geçirilmesi gereken sürenin yarısı kadardır.

Ancak süreli hapislerde hakederek tahliye tarihini geçemez." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında 5275 sayılı Kanun hükümlerine göre koşullu salıverilme süresinin belirlenmesi ve koşullu salıverilme kararı verilmesi durumunda denetim süresinin uygulanmasının sözkonusu olabileceği, somut olayda hükümlü hakkında koşullu salıverilme süresi bakımından lehe kabul edilen 647 sayılı Kanun hükümleri uygulandığı anlaşılmakla,

denetim süresinin 647 sayılı Kanun'a göre belirlenmesi ve bihakkın tahliye tarihine kadar devam ettiğinin kabulünde zorunluluk bulunduğu ve denetim süresi dolmadan kasıtlı iki ayrı suçtan hapis cezası ile cezalandırılan hükümlü hakkında daha önce verilen koşullu salıverilme kararının geri alınmasına ve aynen infaza ilişkin karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin,

647 sayılı Kanun ve 5275 sayılı Kanun hükümleri karma uygulanmak suretiyle 31.01.2014 tarihinde işlediği ikinci suçun denetim süresi dolduktan sonra işlendiği gerekçesiyle İnfaz Hakimliğince verilen karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 01.07.2022 tarihli ve 2022/906 değişik ... sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,