Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/1011 K.2024/5913

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin (temyiz süresinin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesinde belirlenen bir hafta olduğu halde 15 gün gösterilmesi ile yanıltma yapılması nedeniyle) süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2015 tarihli ve 2014/1009 Esas, 2015/511 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan (5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2. maddesi) kurulan mahkûmiyet hükmünün Cumhuriyet savcısı tarafından vasfa yönelik aleyhe temyiz edildiği, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 15.02.2021 tarihli ve 2021/742 Esas, 2021/1279 Karar sayılı kararı ile özetle "sanık ...'in diğer sanıklar Sezgin ve Tahir ile mağdur ...'i iştirak halinde yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaraladıkları, sanık ...'in de nitelikli kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği" belirtilerek bozulmasına, 2. Espiye

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2023 tarihli ve 2021/131 Esas, 2023/160 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; mahkûmiyetin hatalı olduğuna, eyleme katılmadığına, iştirak iradesinin bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 86/1 maddesi gereğince temel ceza belirlenirken mağdurda meydana gelen yaralanmanın yeri ve niteliği gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından temyiz dışı sanıklar Tahir ve Sezgin ile iştirak halinde gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından,

ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde ve sair yönlere ilişkin yapılan incelemede hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numarada açıklanan nedenlerle Espiye