Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/1043 K.2025/5287

Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 30. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2022/352 Esas, 2023/168 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında maktule yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1 ve 86/3. maddeleri delaletiyle 87/4, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 26.09.2023 tarihli ve 2023/1788 Esas, 2023/1642 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin sanıklar müdafiii ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının, sanıkların gözaltında ve tutuklulukta kaldığı sürelerin 5237 sayılı Kanun'un 63. maddesi uyarınca cezalarından mahsubuna karar verilmemesi eleştirilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların iştirak halinde, tasarlayarak ve canavarca hisle öldürme suçunu işlediklerinden bahisle suç vasfının hatalı belirlendiğine, aksi halde olası kast hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğine, eksik inceleme ve araştırmaya, sanıklar lehine haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma da ya da meşru savunmada sınırın aşılmasına, sanığın eyleminin kasten yaralama olarak kabul edilmesi gerektiğinden bahisle suç vasfına, teşdiden ceza belirlemenin hatalı olduğuna, haksız tahrikin derecesine, kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, sanıkların iştirak iradesi ile hareket etmediklerine ilişkindir.

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma da ya da meşru savunmada sınırın aşılmasına, sanığın eyleminin kasten yaralama olarak kabul edilmesi gerektiğine, teşdiden ceza belirlemenin hatalı olduğuna, haksız tahrikin derecesine, sanıklar arasında iştirak iradesinin bulunmadığına, sanığın eylemi ile ölüm sonucu arasında illiyet bağının bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Silah niteliğindeki bıçakla gerçekleşen eylem sonucunda maktulün hayatını kaybettiği olayda temel cezaya ilişkin uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 87/4-2. cümlesi yerine 87/4. maddesi olarak gösterilmesi mahallinde ilave edilebilen eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik inceleme ve araştırmanın bulunmadığı, eylemlerin sanıklar tarafından iştirak halinde ve fail sıfatıyla doğrudan kastla gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, sanıklar ile maktul arasında öldürmeyi gerektirir husumet olmaması,

sanıkların, ani gelişen kavga ortamında özellikle maktulün hayati organlarının bulunduğu bölgeyi hedef alarak vurduklarına dair delil bulunmaması, ciddi bir engel olmamasına rağmen kendiliklerinden eylemlerine son vermeleri dikkate alındığında, sanıkların öldürme kastlarını açığa çıkaran kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, dolayısıyla sanıkların eylemlerine uyan suç vasıflarının belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı ve yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, sanıkların eylemi ile ölüm neticesi arasında illiyet bağının bulunduğu,

sanıklar hakkında meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin yasal uygulanma koşullarının oluşmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranlarının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 26.09.2023 tarihli ve 2023/1788 Esas, 2023/1642 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara